Саҳар чу бар дил ман тофт нур субҳ нашӯр
سحر چو بر دل من تافت نور صبح نشور
Садои сиҳаҳ қўмўо шунидам аз дами сувар
صدای صیحه قوموا شنیدم از دم صور
зи хоби ҷустам азон сиҳаҳу дарон ҷустан
ز خواب جستم ازان صیحه و درآن جستن
Маро ба хайма ибдоъён фитод убӯр
مرا به خیمه ابداعیان فتاد عبور
Ба ҳам нишаста гуруҳе муқаддасон дидам
به هم نشسته گروهی مقدسان دیدم
зи қайди сӯрат ва бе қайдии ҳиўлии давр
ز قید صورت و بی قیدی هیولی دور
На аз вазифаи тасбеҳони расидаи малол
نه از وظیفه تسبیحان رسیده ملال
Наҳадар тариқаи тақдисашони фитодаи Фтўр
نهدر طریقه تقدیسشان فتاده فتور
Дарони миёна яке дидам аз ҳамаи мумтоз
درآن میانه یکی دیدم از همه ممتاز
Ки инсу ҷини ҳама зу кардӣ астФозаҳи нур
که انس و جن همه زو کردی استفاضه نور
Хитоб кард ки ҷомии туро чаҳ афтодаи сет
خطاب کرد که جامی تو را چه افتاده ست
Ки маст ва бе хабари афтодае зи ҷоми ғурур
که مست و بی خبر افتاده ای ز جام غرور
Хушӣ ба лиззати мастӣ ҳаме наяндешӣ
خوشی به لذت مستی همی نیندیشی
Ки ҳар ки маст шуд уфтад ба оқибати махмур
که هر که مست شد افتد به عاقبت مخمور
Гурезӣ аз хатари ин ҷаҳон вале ҳаргиз
گریزی از خطر این جهان ولی هرگز
Ба хотирати хатари он ҷаҳон накарда хутур
به خاطرت خطر آن جهان نکرده خطور
Ба худ тасаввури он бинмт ки равзаи хулд
به خود تصور آن بینمت که روضه خلد
Параст баҳри мурооти ту зи ҳуру қусӯр
پر است بهر مراعات تو ز حور و قصور
Бурун кун аз дили худ ин тасаввури ботил
برون کن از دل خود این تصور باطل
Набарда ранҷи амали музд кӣ баради муздур
نبرده رنج عمل مزد کی برد مزدور
Мисоли ҳиммат волоӣ туаст рифъати қаср
مثال همت والای توست رفعت قصر
Ҷазои хӯбӣ аъмол туаст сӯрати ҳур
جزای خوبی اعمال توست صورت حور
зи кору гашт ту ҳаст аз ту ҳар ки ҳаст малул
ز کار و گشت تو هست از تو هر که هست ملول
зи хуии зишт ту ҳаст аз ту ҳар чаҳ ҳаст нФўр
ز خوی زشت تو هست از تو هر چه هست نفور
Ба кӯҳ дар натавонад чаридан аз ту вуҳуш
به کوه در نتواند چریدن از تو وحوش
Ба болу пари натавонади рҳидн аз ту туюр
به بال و پر نتواند رهیدن از تو طیور
зи дасти ту ҳамаи хоиФи мҳллони ҳаво
ز دست تو همه خایف مهللان هوا
зи шасти ту ҳамаи ҳорби мсбҳони бҳўр
ز شست تو همه هارب مسبحان بحور
Равад ба ғорати ту то даҳон кунӣ ширин
رود به غارت تو تا دهان کنی شیرین
Захирае ки наад аз барои даии занбӯр
ذخیره ای که نهد از برای دی زنبور
Ба қасди қӯти шаҳват ки хок бар сари он
به قصد قوت شهوت که خاک بر سر آن
Бароварӣ ба ҷафои мағз аз сари ъсФўр
برآوری به جفا مغز از سر عصفور
Ба шурби бода чаҳ часбидае мудом машав
به شرب باده چه چسبیده ای مدام مشو
Бад-ӣни масобаи шлоиини шираи ангур
بدین مثابه شلایین شیره انگور
Хушӣ ба нағма тнбўр гӯямат рамзӣ
خوشی به نغمه طنبور گویمت رمزی
Ки аз шунидани он мотам ту гардад сур
که از شنیدن آن ماتم تو گردد سور
Тан ту ҳаст чу тнбўри тори он раги ҷон
تن تو هست چو طنبور تار آن رگ جان
Базӯдӣат шавад ин тори пора зон тнбўр
بزودیت شود این تار پاره زان طنبور
Ғарибтар зи ҳамаи инки ҳаргизат набӯд
غریب تر ز همه اینکه هرگزت نبود
зи ғайри шеъри шиору бғири шеъри шуъӯр
ز غیر شعر شعار و بغیر شعر شعور
Ба фикри қофияи рӯзӣ ки сар ба ҷайби кашӣ
به فکر قافیه روزی که سر به جیب کشی
Кунӣ зи тирагии он рӯзро шаби диҷўр
کنی ز تیرگی آن روز را شب دیجور
Гуҳӣ ба мадҳ кунӣ васфи мадхалии ҳотам
گهی به مدح کنی وصف مدخلی حاتم
Гуҳии з хаҷал наҳй номи сифлае мғФўр
گهی ز خجل نهی نام سفله ای مغفور
Гуҳӣ з кунам адами дилбарӣ хаёл кунӣ
گهی ز کنم عدم دلبری خیال کنی
Ки бошад аз назари ҳиси вуҷӯд ӯ мастур
که باشد از نظر حس وجود او مستور
Ба ҳарзаи гӯйии худ ҳасан ӯ диҳии шӯҳрат
به هرزه گویی خود حسن او دهی شهرت
Ба ъшқбозӣ ӯ ном худ кунӣ мазкӯр
به عشقبازی او نام خود کنی مذکور
Дусади ғазал ба забони мғнӣу қўол
دوصد غزل به زبان مغنی و قوال
Ба шарҳи ишқи худу ҳасан ӯ кунӣ машҳур
به شرح عشق خود و حسن او کنی مشهور
На ошиқаст дарин гуфту гӯии неи маъшӯқ
نه عاشق است درین گفت و گوی نی معشوق
На нозираст дарин ҷусту ҷӯии неи манзур
نه ناظر است درین جست و جوی نی منظور
Дарин тасаввури козиб ки хондат содиқ
درین تصور کاذب که خواندت صادق
Дарин тахайюли фосид ки дорадат маъзӯр
درین تخیل فاسد که داردت معذور
ФрўгрФти туро заъфи шеби сртопоӣ
فروگرفت تو را ضعف شیب سرتاپای
Чаро ба қӯту ҳавли ҷавонеи мағрур
چرا به قوت و حول جوانیی مغرور
Ҳавои васли ҷавонону меҳр рӯй батон
هوای وصل جوانان و مهر روی بتان
Накард бар дили ту сарди мӯӣ чун кофур
نکرد بر دل تو سرد موی چون کافور
Гузашти умр ва ба ҳайрати дирам ки чун дили ту
گذشت عمر و به حیرت درم که چون دل تو
Нашуд малул з омад шуд синӣну шҳўр
نشد ملول ز آمد شد سنین و شهور
Чу нест рӯй дар афзӯнят чаҳ суди ту ро
چو نیست روی در افزونیت چه سود تو را
Азин тмодии аъсору имтидоди дҳўр
ازین تمادی اعصار و امتداد دهور
Азин ҷавоҳири ҳикмат чу гӯши ман пургашт
ازین جواهر حکمت چو گوش من پرگشت
Шудам хзоини асрори ғайбро ганҷур
شدم خزاین اسرار غیب را گنجور
Кушода шуд ба дилами равзании зи равзаи сидқ
گشاده شد به دلم روزنی ز روضه صدق
Ба нури гашти бадали тирагии олами зӯр
به نور گشت بدل تیرگی عالم زور
Намӯд партав он наварам аз саҳифаи умр
نمود پرتو آن نورم از صحیفه عمر
Шарӯри номутаноҳии зунуби номаҳсӯр
شرور نامتناهی ذنوب نامحصور
Зкору бори худами хору шармсори чунон
زکار و بار خودم خوار و شرمسار چنان
Ки нест шамае аз шарҳи он марои мақдӯр
که نیست شمه ای از شرح آن مرا مقدور
Ба шармсорӣу хорӣ фитодаам инак
به شرمساری و خواری فتاده ام اینک
Дилии шикастаи тании хастаи хотирии ранҷур
دلی شکسته تنی خسته خاطری رنجور
Алоҷи ранҷи худ акнӯн ҷуз ин наме донам
علاج رنج خود اکنون جز این نمی دانم
Ки мътзри зи гуноҳону мӯътариф ба қусӯр
که معتذر ز گناهان و معترف به قصور
Барам паноҳ ба даргоҳи кирдигори Карим
برم پناه به درگاه کردگار کریم
?фонаи лрӣўФи вллъбоди ғафур
فانه لرئوف وللعباد غفور
Чу уфтадам ба дил аз ҳасани занн ба фазли азал
چو افتدم به دل از حسن ظن به فضل ازل
Ки шуд змоими аъмоли ман ҳамаи мғФўр
که شد ذمایم اعمال من همه مغفور
Кунам вазифаи авқоти холӣ аз акдор
کنم وظیفه اوقات خالی از اکدار
Дуои давлати шоҳии Музаффари Мансур
دعای دولت شاهی مظفر منصور
Сипеҳри мартабаи ёқӯби бен ҳасан ки бар ӯст
سپهر مرتبه یعقوب بن حسن که بر اوست
Русуми шоҳӣу осори салтанати мқсўр
رسوم شاهی و آثار سلطنت مقصور
Шҳншҳӣ ки чу Нӯшервон ба давронаш
شهنشهی که چو نوشیروان به دورانش
зи Ямани адли ҷаҳон хароб шуд маъмур
ز یمن عدل جهان خراب شد معمور
зи фарши маҷлис ӯ қитъае бисоти нишот
ز فرش مجلس او قطعه ای بساط نشاط
зи қасри ъушрат ӯ ғурфае сарои сарвар
ز قصر عشرت او غرفه ای سرای سرور
Куҷост то нигарад дар каманд ӯ баҳром
کجاست تا نگرد در کمند او بهرام
Ҳар орзӯ ки азин сайдгоҳи барад ба гӯр
هر آرزو که ازین صیدگاه برد به گور
Ба гӯш даҳр навой саноӣ ӯ кам нест
به گوش دهر نوای ثنای او کم نیست
зи таййиби лаҳҷаи Довӯд дар адои збўр
ز طیب لهجه داوود در ادای زبور
Буд авоқиб ӯ дар раҳи ҳудои Маҳмӯд
بود عواقب او در ره هدی محمود
Буд масоъӣ ӯ дар тариқи дайни мшкўр
بود مساعی او در طریق دین مشکور
Бар иртикоби мосри ҷблтши мҷбўл
بر ارتکاب مآثر جبلتش مجبول
Броктсоби мафохири табиаташи мФтўр
براکتساب مفاخر طبیعتش مفطور
Арӯси малик чу ширинаши омада ба канор
عروس ملک چو شیرینش آمده به کنار
Наҷуста чораи васлаш чу хусрав аз шопӯр
نجسته چاره وصلش چو خسرو از شاپور
Қиёси ҳиммат ӯ бо муҳӣт гардун ҳаст
قیاس همت او با محیط گردون هست
Фазои малики ҷаму тангнои дидаи мӯр
فضای ملک جم و تنگنای دیده مور
Сиёсаташ на ба ҳукм табиатаст оре
سیاستش نه به حکم طبیعت است آری
Масӯни змнқст дӯд бошад оташи тавр
مصون زمنقصت دود باشد آتش طور
Камар ба хизмат ӯ бастанаст хубон ро
کمر به خدمت او بستن است خوبان را
Натиҷае ки шавад зоҳир аз аносу зукур
نتیجه ای که شود ظاهر از اناث و ذکور
Буд зи мотам бе сури ҳосидаши маҷрӯҳ
بود ز ماتم بی سور حاسدش مجروح
Ба ҷони хатар будаш зини ҷароҳати носур
به جان خطر بودش زین جراحت ناسور
Биҷуз карам набӯд муқтазои ҳиммат ӯ
بجز کرم نبود مقتضای همت او
Бар ихтиёр карам ҳаст гўиёи маҷбур
بر اختیار کرم هست گوییا مجبور
Ба сӯрати амалу эътиқод чун фардо
به صورت عمل و اعتقاد چون فردا
Бароварданд сар аз хоки хуфтагони қубӯр
برآوردند سر از خاک خفتگان قبور
Наёфт ҳаркии зи ҳабаши камоли инсонӣ
نیافت هرکه ز حبش کمال انسانی
Аҷаб набошад агар дев ва дад шавад маҳшур
عجب نباشد اگر دیو و دد شود محشور
Ҷаҳони пноҳо ҳарчанд пеши азин шуда аст
جهان پناها هرچند پیش ازین شده است
Ба дафтари суханами мадҳи хусравони мстўр
به دفتر سخنم مدح خسروان مسطور
Бирафт қӯт табъ ҷавонем имрӯз
برفت قوت طبع جوانیم امروز
зи ақли пер ба маддоҳии туами маъмур
ز عقل پیر به مداحی توام مأمور
Чу бар ҷавоҳири манзумам иқтидор намонад
چو بر جواهر منظومم اقتدار نماند
Фишондам аз хуии хиҷлати лолии мансур
فشاندم از خوی خجلت لالی منثور
Буд вазифаи перони дуои шоҳи ҷавон
بود وظیفه پیران دعای شاه جوان
Паии масолеҳи малику манофеи ҷумҳӯр
پی مصالح ملک و منافع جمهور
На дасти шуғл задан дар мдиҳ ӯ зонсон
نه دست شغل زدن در مدیح او زانسان
Ки ҳаст дастхуши ҳирсу озро дастур
که هست دستخوش حرص و آز را دستور
Ҳамеша то ки дарин кўчгаҳи нёромнд
همیشه تا که درین کوچگه نیارامند
ВФўди ғайб з омад шуд вдўду судӯр
وفود غیب ز آمد شد ودود و صدور
Мақари ъзи ту тахту ҷлолтии бодо
مقر عز تو تخت و جلالتی بادا
Ки дмбдм расадаш тозаи давлатӣ ба зуҳӯр
که دمبدم رسدش تازه دولتی به ظهور