Чу аз танаввуъи авзоъи гунбади доир

چو از تنوع اوضاع گنبد دایر

Баёз субҳ намӯд аз саводи шаби зоҳир

بیاض صبح نمود از سواد شب ظاهر

Тулӯъи нири хури равнақи нуҷуми бабрад

طلوع نیر خور رونق نجوم ببرد

Ҳуҷуми нур қавӣ шуд заъифро қоҳир

هجوم نور قوی شد ضعیف را قاهر

Шаванд гумшудагон дар нишемани ғайбат

شوند گمشدگان در نشیمن غیبت

Ба муқтазои збиът ба ҳоли худ ҳозир

به مقتضای ظبیعت به حال خود حاضر

Ҷунуд ваҳш шуданд аз мноми худ бедор

جنود وحش شدند از منام خود بیدار

ВФўд тайр шуданд аз мақоми худ тоир

وفود طیر شدند از مقام خود طایر

Дарин сабоҳи хуҷаста ҳануз будам ман

درین صباح خجسته هنوز بودم من

Нишаста бо дили ҷамъ аз тафарруқи хотир

نشسته با دل جمع از تفرق خاطر

Ки ногуҳи аздри хилват ба коми астъҷол

که ناگه ازدر خلوت به کام استعجال

Салом гӯй даромад ғломкии шотир

سلام گوی درآمد غلامکی شاطر

Расонади мужда ки аз боргоҳи ҷоҳу ҷалол

رساند مژده که از بارگاه جاه و جلال

Расед қосидӣ аз васф ӯ хиради қосир

رسید قاصدی از وصف او خرد قاصر

Бараҳнаи пои давидам ба санги тарки виқор

برهنه پای دویدم به سنگ ترک وقار

Батон нихвату номӯсу номро коср

بتان نخوت و ناموس و نام را کاسر

Буруни хонаи гиронмоя тоҷирӣ дидам

برون خانه گرانمایه تاجری دیدم

Ба тоҷи фахри мтўҷ чу сиғаи тоҷир

به تاج فخر متوج چو صیغه تاجر

Салом кардаму дасташ ба бӯсаи Фрсўдм

سلام کردم و دستش به بوسه فرسودم

Бидон масоба ки дасти музавварро зоир

بدان مثابه که دست مزور را زایر

Латифи номае азостин бурун оварад

لطیف نامه ای ازآستین برون آورد

Чу зостини дарахтони шукуфаро зоҳр

چو زآستین درختان شکوفه را زاهر

Гирифтам аз вай ва ҷо кардамаш пас аз бӯса

گرفتم از وی و جا کردمش پس از بوسه

Ба сар ба иззат бисёру ҳурмати вофир

به سر به عزت بسیار و حرمت وافر

Сараши бадасти тавозуъи кушодам ва хондам

سرش بدست تواضع گشادم و خواندم

Се чори бори зи аввали тамом то охир

سه چار بار ز اول تمام تا آخر

Яке саҳифа хуш дидамаш зи сар то пой

یکی صحیفه خوش دیدمش ز سر تا پای

Чу ваҷҳи нозири дидори эзадии нозр

چو وجه ناظر دیدار ایزدی ناضر

Мбониш чу мақолоти манишёни шойиъ

مبانیش چو مقالات منشیان شایع

Мъониш чу хаёлоти шоирони нодир

معانیش چو خیالات شاعران نادر

зи лФзҳоши яқини лутфи лаҳҷаи лоФз

ز لفظهاش یقین لطف لهجه لافظ

зи стрҳоши мубини ҳасани санъати сотр

ز سطرهاش مبین حسن صنعت ساطر

Чунин ки мекунад аз мисли худ забони бандӣ

چنین که می کند از مثل خود زبان بندی

Сазад ки муншӣ ӯро лақаб шавад соҳир

سزد که منشی او را لقب شود ساحر

Чу дидам он нсқи назм ва наср донистам

چو دیدم آن نسق نظم و نثر دانستم

Ки мушкиласт шудан бар ҷавоби он зоФр

که مشکل است شدن بر جواب آن ظافر

Гуҳии з ҳирс шудам бар ҷавоби он озим

گهی ز حرص شدم بر جواب آن عازم

Гуҳии з ҳзм шудам зи иртикоби он ҳозр

گهی ز حزم شدم ز ارتکاب آن حاذر

Миёни ҷуръати иқдому даҳшати аҳҷом

میان جرأت اقدام و دهشت احجام

Ҳамин ки дид маро манеҳӣ хиради ҳоир

همین که دید مرا منهی خرد حایر

Забони кушод ки ҷомии ту дар салиқаи наср

زبان گشاد که جامی تو در سلیقه نثر

Чунон Не ки шӯй бар ҷавоби он қодир

چنان نیی که شوی بر جواب آن قادر

зи фикр наср бигардон Аннан ба фатвои ман

ز فکر نثر بگردان عنان به فتوی من

Ба шеър кӯш на ахри иҷўзи ллшоър

به شعر کوش نه اخر یجوز للشاعر

Дусади дақиқаи писандами зи хотири нозим

دوصد دقیقه پسندم ز خاطر ناظم

Ки як дақиқа науфтад писандам аз наасар

که یک دقیقه نیفتد پسندم از ناثر

Ба ҳукм ақл кашидам корхонаи назм

به حکم عقل کشیدم کارخانه نظم

Ба дасти фикри гиребони хотири Фотр

به دست فکر گریبان خاطر فاتر

Ба лафзи лафз азон корномаи маймун

به لفظ لفظ ازان کارنامه میمون

Ба ҳарфи ҳарф азон борномаҳи фахри

به حرف حرف ازان بارنامه فاخر

Ҳазор тӯҳфаи мадҳи аззбони дили воқеъ

هزار تحفه مدح اززبان دل واقع

Ҳазор ҳрзи дуо аз миёни ҷони содир

هزار حرز دعا از میان جان صادر

Задам рақами сӯии шоҳӣ ки адл ӯ чу умр

زدم رقم سوی شاهی که عدل او چو عمر

Буд харобаи куни вФсодро омир

بود خرابه کون وفساد را عامر

Диловарӣ ки ба ҳарби ҳисоми рӯзи ғзо

دلاوری که به حرب حسام روز غزا

Шавад шикофта чун кофи азуи сари кофар

شود شکافته چون کاف ازو سر کافر

Ба зӯри бозуии дайни парварии фурӯбандад

به زور بازوی دین پروری فروبندد

Дар фуҷур ба анФози шаръ бар фоҷир

در فجور به انفاذ شرع بر فاجر

Баланди мартабаи султони Абуязид ки ҳаст

بلند مرتبه سلطان ابویزید که هست

Ба зоти хеши сифоти камолро ҳоср

به ذات خویش صفات کمال را حاصر

зи қасри қадари рафеъи ваии аввалин поя

ز قصر قدر رفیع وی اولین پایه

Равоқи тосъи афлокро буд ъошр

رواق تاسع افلاک را بود عاشر

Кунад барои асар дар хилофи ҳукми фалак

کند برای اثر در خلاف حکم فلک

Чу дар табиати мқсўри қӯти қоср

چو در طبیعت مقسور قوت قاسر

Чунон раҳидаи зи зиқи замон ки дар назараш

چنان رهیده ز ضیق زمان که در نظرش

Ба ҳоли муттаҳиди афтодаи мозӣу ғобр

به حال متحد افتاده ماضی و غابر

Ба адлу ҷӯади санояши чунон буд корнд

به عدل و جود ثنایش چنان بود کآرند

Ба қасди наъти ғду амси қобилу добр

به قصد نعت غد و امس قابل و دابر

Занад зи рашки Аёдяши дмбдм бар рӯй

زند ز رشک ایادیش دمبدم بر روی

Каф аз талотуми амвоҷи қулзуми зохр

کف از تلاطم امواج قلزم زاخر

Ҳасуди музтарибашро чаҳ тоби стўт ӯ

حسود مضطربش را چه تاب سطوت او

Миёни оташи зибқ чаҳ сон буд собир

میان آتش زیبق چه سان بود صابر

Ҷаҳони пноҳои онии ту фии алмисл ки буд

جهان پناها آنی تو فی المثل که بود

Мҳомди ту чу амсол дар ҷаҳони соир

محامد تو چو امثال در جهان سایر

Мадори дайну худовандгори малики туе

مدار دین و خداوندگار ملک تویی

Биҷуз ту кист дарин ҳар ду номӣу омир

بجز تو کیست درین هر دو نامی و آمر

Нтобад аз рухи Байзои мисолати алонўр

نتابد از رخ بیضا مثالت الانور

Наёяд аз кафи дарёи нўолти алобр

نیاید از کف دریا نوالت الابر

Чаҳ ҳоҷатаст дилатро ба коди фикру назар

چه حاجت است دلت را به کد فکر و نظر

зи нур ғайб шавад бар ту ошкорои сар

ز نور غیب شود بر تو آشکارا سر

Маҳоратат буд он гӯна дар фунуни ҳукм

مهارتت بود آن گونه در فنون حکم

Ки дар ҳама чу ҳакямони як фаннии моҳир

که در همه چو حکیمان یک فنی ماهر

з ҳар хбс ки науфтад писанди дайну хирад

ز هر خبث که نیفتد پسند دین و خرد

Радои ъзи ту аз лавси он буд тоҳир

ردای عز تو از لوث آن بود طاهر

Ксири санги ҷафои сипеҳри ҷони набард

کسیر سنگ جفای سپهر جان نبرد

Агар на лутф ту гардад ксирро ҷобир

اگر نه لطف تو گردد کسیر را جابر

Зломи зулми ҷаҳонро ҳама фурӯ гирад

ظلام ظلم جهان را همه فرو گیرد

Агар на қаҳр ту гардад замонаро зоҷр

اگر نه قهر تو گردد زمانه را زاجر

Адуати лаъл қабо дид хешро дар хоб

عدوت لعل قبا دید خویش را در خواب

Ба қатли теғи ту гашти он хаёлро обир

به قتل تیغ تو گشت آن خیال را عابر

Ба аҳди адли ту инаш басаст рифъати қадар

به عهد عدل تو اینش بس است رفعت قدر

Ки ҷой дорад бар нӯки рмҳи ту ҷобир

که جای دارد بر نوک رمح تو جابر

Зкнаҳи мадҳи ту аз ман на мумкинаст сухан

زکنه مدح تو از من نه ممکن است سخن

Ки канаи онро ғӯрӣ буд аҷаби ғоир

که کنه آن را غوری بود عجب غایر

Ба ғӯр он нарасм гарчи Рахши фикрати ман

به غور آن نرسم گرچه رخش فکرت من

зи санги чашмаи برارد ба зарбати ҳоФр

ز سنگ چشمه برآرد به ضربت حافر

Чу қосирами зи саноят ба ан буд ки шавам

چو قاصرم ز ثنایت به ان بود که شوم

Паии дуоати қариби мҷибро зокир

پی دعات قریب مجیب را ذاکر

На томъм ба саноу дуоат балки бидон

نه طامعم به ثنا و دعات بلکه بدان

Шавам Наим навол гузаштаро шокир

شوم نعیم نوال گذشته را شاکر

Балӣ ҳамеша буд табъи соҳиби ҳиммат

بلی همیشه بود طبع صاحب همت

Ба ъзи шокирӣ аз зли томъии нофар

به عز شاکری از ذل طامعی نافر

Ҳамеша тока буд дар маҷории афъол

همیشه تاکه بود در مجاری افعال

Млози мзнби осии мҳимни ғоФр

ملاذ مذنب عاصی مهیمن غافر

Чу дар сўолҳи аъмол рӯ кунӣ бодат

چو در صوالح اعمال رو کنی بادت

Қазои муайяну қадари ёвару худои Носир

قضا معین و قدر یاور و خدا ناصر

Вале ҷоҳи ту дар касбу кори худ роиҷ

ولی جاه تو در کسب و کار خود رایج

Адуи малики ту даргиру дори худ хоср

عدو ملک تو درگیر و دار خود خاسر