Сар чу зи ҷайби барзании ҷилваи бомдод ро

سر چو ز جیب برزنی جلوه بامداد را

Субҳи дамад ба рӯй ту ҳрз «у ани икод » ро

صبح دمد به روی تو حرز «و ان یکاد» را

Зодаи хоки ин дирам бар дар дигарами марон

زاده خاک این درم بر در دیگرم مران

Доғ мФорқт манеҳ бандаи хонаи зод ро

داغ مفارقت منه بنده خانه زاد را

То ба саводи дидаи кас ҷо накунад бғири ту

تا به سواد دیده کس جا نکند بغیر تو

Гиря ба сайл хӯн диҳад мардуми ин савод ро

گریه به سیل خون دهد مردم این سواد را

Нома расад чу аз миннат рӯй рақиби сангдил

نامه رسد چو از منت روی رقیب سنگدل

Кун ба саводи он сияҳи таҷрибаи алмдод ро

کن به سواد آن سیه تجربه المداد را

Додам надодем чу дайни барадӣ ва дод хостам

داد ندادی‌اَم چو دین بردی و داد خواستم

Ваа ки фурӯгузоштӣ шеваи дайн ва дод ро

وه که فروگذاشتی شیوه دین و داد را

Роҳ сафар гирифтӣу огаҳ азон накардем

راه سفر گرفتی و آگه ازان نکردیم

Оҳ ки дрнёФтми давлати хайри бод ро

آه که درنیافتم دولت خیر باد را

Ҳаст мурод ҳар касе чиз дигар дарин ҷаҳон

هست مراد هر کسی چیز دگر درین جهان

Нест муроди ғайри ту ҷомии номурод ро

نیست مراد غیر تو جامی نامراد را