Кӯи қосидӣ ки шарҳи ғами иштиёқ ро

کو قاصدی که شرح غم اشتیاق را

Созами пар аз ғазал чу хуросони Ироқ ро

سازم پر از غزل چو خراسان عراق را

Ҳар шаб ба сӯрати шафақ аз акси хӯни дил

هر شب به صورت شفق از عکس خون دل

Рангин кунам китобаи ин сабзи тоқ ро

رنگین کنم کتابه این سبز طاق را

Бо бахти ман замона кунад иттифоқ ва нест

با بخت من زمانه کند اتفاق و نیست

Ҷузи ҳиҷри дӯсти хосияти ин иттифоқ ро

جز هجر دوست خاصیت این اتفاق را

Ҷузи барқи субҳи васли зи сари манзили умед

جز برق صبح وصل ز سر منزل امید

Зоил насохт зулмати шоми фироқ ро

زایل نساخت ظلمت شام فراق را

Ҷонам ба лаб расед чу бахтам ба коми рехт

جانم به لب رسید چو بختم به کام ریخت

Ин зҳрноки шарбати мари алмзоқ ро

این زهرناک شربت مر المذاق را

Умрам чу бар талофии ҳиҷрони амони надод

عمرم چو بر تلافی هجران امان نداد

Бастами камари талоқеи явми алтлоқ ро

بستم کمر تلاقی یوم التلاق را

Ҷомии намӯнаи исти зи айвони қасри шоҳ

جامی نمونه ایست ز ایوان قصر شاه

Эзад ки сар ба арш кашид ин равоқ ро

ایزد که سر به عرش کشید این رواق را