Чу тарки саркашам бар азми майдони пушт зин гирад

چو ترک سرکشم بر عزم میدان پشت زین گیرد

Чу гӯии андари хами чавгони сари мардон дайн гирад

چو گوی اندر خم چوگان سر مردان دین گیرد

Ба кас чун халъати васлаши писандам каз ҳасад меРом

به کس چون خلعت وصلش پسندم کز حسد میرم

Агар хокаш бабўсад доману бод остин гирад

اگر خاکش ببوسد دامن و باد آستین گیرد

Калла чун каҷи ниҳодаи лаб май олӯда бурун ояд

کله چون کج نهاده لب می آلوده برون آید

Ба як ишваи зи шоҳони ҷаҳони тоҷ ва нигин гирад

به یک عشوه ز شاهان جهان تاج و نگین گیرد

Нанолам гар хӯрам сад тир бар ҷон аз камон ӯ

ننالم گر خورم صد تیر بر جان از کمان او

Надорам тоби он каз ман хами абрӯаш чин гирад

ندارم تاب آن کز من خم ابروش چین گیرد

зи наврустаи хаташи гирди шукри мардуми мъозоллаҳ

ز نورسته خطش گرد شکر مردم معاذالله

зи рӯзии каши ғубори машки гирд ёсамин гирад

ز روزی کش غبار مشک گرد یاسمین گیرد

Ман бихўоб ҳар шаби остонашро кунам болин

من بیخواب هر شب آستانش را کنم بالین

Ба қасди онкии онҷо шоядам хоб пасин гирад

به قصد آنکه آنجا شایدم خواب پسین گیرد

Хати сабзаш ба болои лаби нӯшин ба он монад

خط سبزش به بالای لب نوشین به آن ماند

Ки тӯтии рангпурҳои магас дар ангабин гирад

که طوطی رنگ پرهای مگس در انگبین گیرد

Ба ҳар маҳмил чу маҷнӯни ғайри Лайлӣ кас наме бинад

به هر محمل چو مجنون غیر لیلی کس نمی بیند

Чаҳ давр аз вай агар дунбол ҳар маҳмил нишин гирад

چه دور از وی اگر دنبال هر محمل نشین گیرد

Гиёҳи дарду ғамро бех гардад раги раги ҷомӣ

گیاه درد و غم را بیخ گردد رگ رگ جامی

Чу бо андӯҳи ҳиҷрони ҷой дар зер замин гирад

چو با اندوه هجران جای در زیر زمین گیرد