Ҳар шиша май бо ту чу дар маҳфилам уфтад

هر شیشه می با تو چو در محفلم افتد

Байнами лабати он шишаи зи тоқ дилам уфтад

بینم لبت آن شیشه ز طاق دلم افتد

Хоҳам сари худро ба сари роҳи ту манзил

خواهم سر خود را به سر راه تو منزل

Бошад ки туро роҳ ба сарманзилам уфтад

باشد که تو را راه به سرمنزلم افتد

Чун теғ ба қатлами кашии он дами дяти ман

چون تیغ به قتلم کشی آن دم دیت من

Ин бас ки нигоҳӣ ба рух қотилам уфтад

این بس که نگاهی به رخ قاتلم افتد

эй вақти сабои хуш ки ба икдм бигушоед

ای وقت صبا خوش که به یکدم بگشاید

Гар дар шикани зулфи ту сад мушкилам уфтад

گر در شکن زلف تو صد مشکلم افتد

Ҳодии мФрўзи оташи ман гӯ ки мабодо

حادی مفروز آتش من گو که مبادا

Аз сина занад шуъла ва дар маҳмилам уфтад

از سینه زند شعله و در محملم افتد

Гардад илми раҳмати ҷовиди пас аз марг

گردد علم رحمت جاوید پس از مرگ

Гар сояи сарви ту бар об ва гулам уфтад

گر سایه سرو تو بر آب و گلم افتد

Ман ҷомем он баҳри маъонӣ ки гуҳи мавҷ

من جامیم آن بحر معانی که گه موج

Сад гавҳари сероб ба ҳар соҳилам уфтад

صد گوهر سیراب به هر ساحلم افتد