Оризи зи хат ороста шуд нӯши лабам ро

عارض ز خط آراسته شد نوش لبم را

Барҳам зад азон оризу хати рӯзу шабам ро

برهم زد ازان عارض و خط روز و شبم را

Он нахли тарабро чу гузидам лаби ширин

آن نخل طرب را چو گزیدم لب شیرین

Гуфто ки макун хастаи зи дандони рутабам ро

گفتا که مکن خسته ز دندان رطبم را

Дил дошт навой тарабии фурқати он моҳ

دل داشت نوای طربی فرقت آن ماه

Бо нола бадал кард навой тарабам ро

با ناله بدل کرد نوای طربم را

Дорам ба ту рӯй аз ҳама зон дам ки ниҳоданд

دارم به تو روی از همه زان دم که نهادند

Дар қабзаи ишқи ту зимоми талабам ро

در قبضه عشق تو زمام طلبم را

Таб ларзаам аз оҳи худ аз зулф карам кун

تب لرزه ام از آه خود از زلف کرم کن

Торӣ ки азон ришта бабанданд табам ро

تاری که ازان رشته ببندند تبم را

Маҳҷӯбам азон оризи хуб аз сабаби зулф

محجوبم ازان عارض خوب از سبب زلف

Ёрб бикаш аз пеши ҳиҷоби сабабам ро

یارب بکش از پیش حجاب سببم را

Гуфт аз лаб мегаван ту ҷомии суханӣ чанд

گفت از لب میگون تو جامی سخنی چند

БФрўхт ба май дафтари фазлу адабам ро

بفروخت به می دفتر فضل و ادبم را