зи оби ҳаёти машки хаторо сиришта анд

ز آب حیات مشک خطا را سرشته‌اند

Гирди лаби ту ояти раҳмат навишта анд

گرد لب تو آیت رحمت نوشته‌اند

Ман киу кохи айш , ки хишти вуҷӯди ман

من که و کاخ عیش، که خشت وجود من

Аз хоки ранҷу чашма меҳнат сиришта анд

از خاک رنج و چشمه محنت سرشته‌اند

Ҳаргиз ба обу ранг ту нашукуфта ғунча Эй

هرگز به آب و رنگ تو نشکفته غنچه‌ای

Дар боғи ҳасани зини ҳамаи гулҳо ки кушта анд

در باغ حسن زین همه گل‌ها که کشته‌اند

Умрами вафо ба ваъда васлат наме кунад

عمرم وفا به وعده وصلت نمی‌کند

Ин риштаро нигар ки чаҳ кӯтоҳ ришта анд

این رشته را نگر که چه کوتاه رشته‌اند

Ту аҳли ин ҷаҳони Не оё чаҳ карда Эй

تو اهل این جهان نیی آیا چه کرده‌ای

Коҳили биҳишти доманат аз каф биҳишта анд

کاهل بهشت دامنت از کف بهشته‌اند

Он тозаи мивае ки зи рашки шакарлабон

آن تازه میوه‌ای که ز رشک شکرلبان

Дарҳам кашида рӯй турши ҳамчу кушта анд

درهم کشیده روی ترش همچو کشته‌اند

Ҷомӣ назар бабанд ки табъи парии рухон

جامی نظر ببند که طبع پری‌رخان

Холии сети зи одамият агар худ фиришта анд

خالی‌ست ز آدمیت اگر خود فرشته‌اند