Бар лабам то нафасӣ меравад ва ме ояд

بر لبم تا نفسی می رود و می آید

Ҳамдами ёд касе меравад ва ме ояд

همدم یاد کسی می رود و می آید

Ҷон ки аз тан кунад омад шуд Кувайт мурғӣаст

جان که از تن کند آمد شد کویت مرغیست

Ки ба боғ аз қафасӣ меравад ва ме ояд

که به باغ از قفسی می رود و می آید

Даъвии сидқи муҳаббат на ҳади ҳамчуи мнист

دعوی صدق محبت نه حد همچو منیست

Дар дил аз ту ҳавасӣ меравад ва ме ояд

در دل از تو هوسی می رود و می آید

Дилам аз маҳмилати овехта бо нолаи зор

دلم از محملت آویخته با ناله زار

Чун муъаллақ ҷарасӣ меравад ва ме ояд

چون معلق جرسی می رود و می آید

Тани зорами зи ту дар мавҷи сиришки афтодаи сет

تن زارم ز تو در موج سرشک افتاده ست

Бар сари об хасӣ меравад ва ме ояд

بر سر آب خسی می رود و می آید

Ёди рӯзӣ ки маро дидӣ ва гуфтӣ ин кист

یاد روزی که مرا دیدی و گفتی این کیست

Ки дарин кӯй басӣ меравад ва ме ояд

که درین کوی بسی می رود و می آید

Бе ту аз ҷон набӯд баҳраи ҷузи ин ҷомӣ ро

بی تو از جان نبود بهره جز این جامی را

Каш ба ёдат нафасӣ меравад ва ме ояд

کش به یادت نفسی می رود و می آید