Ошиқон аз хатат чу ёд кунанд

عاشقان از خطت چو یاد کنند

Аз сувидои дил мидод кунанд

از سویدای دل مداد کنند

Номаи шавқ ӯ ба калаки мижа

نامه شوق او به کلک مژه

Бар баёзи басар савод кунанд

بر بیاض بصر سواد کنند

Мурдаро ҷони мадаи зи лаб ки мабод

مرده را جان مده ز لب که مباد

Аз башар бешат эътиқод кунанд

از بشر بیشت اعتقاد کنند

Ҷону дил бе ту рӯй дар адам анд

جان و دل بی تو روی در عدم اند

Рӯй бинмо ки хайр бод кунанд

روی بنما که خیر باد کنند

Соилони сиришкгар Марвам

سایلان سرشک گر مروم

Ҷуз ба Кувайт кӣ истод кунанд

جز به کویت کی ایستاد کنند

Аҳди ту сусту ваъдаи ?ут на дуруст

عهد تو سست و وعده ات نه درست

Бар ту мардум чаҳ эътимод кунанд

بر تو مردم چه اعتماد کنند

Ҳаргизи аҳли назари нбинндт

هرگز اهل نظر نبینندت

Ки на оғоз « ани икод » кунанд

که نه آغاز «ان یکاد» کنند

Чун рисии хуии кунон ба боғ сазад

چون رسی خوی کنان به باغ سزد

Ки ба гули ҳмдмонт бод кунанд

که به گل همدمانت باد کنند

Ҷомёни сршдӣ ба илми назар

جامیان سرشدی به علم نظر

Шояд ар науммат Авестоад кунанд

شاید ار نامت اوستاد کنند