Моҳӣ чу рахт фалак надорад

ماهی چو رخت فلک ندارد

Қурси ма ӯ намак надорад

قرص مه او نمک ندارد

Лутфӣ ки ту дар сиришти дорӣ

لطفی که تو در سرشت داری

Инсон чаҳ буд малик надорад

انسان چه بود ملک ندارد

Холӣ ба рахт бизан ки бе хол

خالی به رخت بزن که بی خال

Чашмӣаст ки мардумак надорад

چشمیست که مردمک ندارد

Аз бода буд нФўри зоҳид

از باده بود نفور زاهد

Қалби орзӯӣ маҳак надорад

قلب آرزوی محک ندارد

Ҳаркаси даҳан ту дид хандон

هرکس دهن تو دید خندان

Дар қисмати нуқта шак надорад

در قسمت نقطه شک ندارد

Шаб бе ту маро ба зери паҳлу

شب بی تو مرا به زیر پهلو

Гули ҷузи хулаш хск надорад

گل جز خلش خسک ندارد

Ҷомӣ ки ҳазор хоб донад

جامی که هزار خواب داند

Ҷузи ту сари ҳеҷ як надорад

جز تو سر هیچ یک ندارد