Зон шасту шӯ ки дар чаман аз жола ме равад

زان شست و شو که در چمن از ژاله می‌رود

Доғи ҷафои даии зи дил лола ме равад

داغ جفای دی ز دل لاله می‌رود

Соқӣ биор бода ки аз як ду рӯзаи айш

ساقی بیار باده که از یک دو روزه عیش

Дар фасли гули кудурати як сола ме равад

در فصل گل کدورت یک‌ساله می‌رود

Мегаван лабати зи хотири ман аз се бӯаст шаст

میگون لبت ز خاطر من از سه بوست شست

Бахтӣ ки аз салоса ғассола ме равад

بختی که از ثلاثه غساله می‌رود

Ҳар сӯ ки кӯч карда мо роҳ барграфт

هر سو که کوچ کرده ما راه برگرفت

Моро зи дидаи ашку зи дил нола ме равад

ما را ز دیده اشک و ز دل ناله می‌رود

Чатр аз фурӯғи талъат ӯ ғарқ нур шуд

چتر از فروغ طلعت او غرق نور شد

Моҳи тамом дар ттқ ҳола ме равад

ماه تمام در تتق هاله می‌رود

Ҳарҷо ки рафт заврақи ҳофиз ба баҳри шеър

هرجا که رفت زورق حافظ به بحر شعر

Ҷомии сафинаи ту з дунбола ме равад

جامی سفینه تو ز دنباله می‌رود

Назм ту меравад зи хуросон ба шоҳи Форс

نظم تو می‌رود ز خراسان به شاه فارس

Гар шеър ӯ зи Форс ба бангола ме равад

گر شعر او ز فارس به بنگاله می‌رود