Машав фирефтаи ҳасани сӯрат эй дарвеш

مشو فریفته حسن صورت ای درویش

Ба рӯй шоҳиди маънии гушои дидаи хеш

به روی شاهد معنی گشای دیده خویش

Макун ба дидани хуши қоматон ба болоравӣ

مکن به دیدن خوش قامتان به بالاروی

Мабод Монии азин кору бори сар дар пеш

مباد مانی ازین کار و بار سر در پیش

Малоҳати сухани ишқ ошиқон донанд

ملاحت سخن عشق عاشقان دانند

Наёфт чошнии ин намаки биҷузи дили риш

نیافت چاشنی این نمک بجز دل ریش

Тариқи ақл раҳо кун ки ҳеҷ кас нанишаст

طریق عقل رها کن که هیچ کس ننشست

Ба садри қурб ба тадбири ақли дурандеш

به صدر قرب به تدبیر عقل دوراندیش

Куҷост шаҳна ки то шаҳрро бипардозад

کجاست شحنه که تا شهر را بپردازد

зи сифлагон мусулмон намой коФркиш

ز سفلگان مسلمان نمای کافرکیش

Шубон ба хоби вази он бехабар ки афтодаи сет

شبان به خواب وز آن بی خبر که افتاده ست

Ҳазор гурги фузун дар рама ба сӯрати мяш

هزار گرگ فزون در رمه به صورت میش

Мада ба мадрисаи ҷомии зи сари васли нишон

مده به مدرسه جامی ز سر وصل نشان

Ки бар фақиҳ наме часбади ин сухан ба ширеш

که بر فقیه نمی چسبد این سخن به سریش