Чун наҳуфтӣ он ду рух бигушо лаби хандони хеш

چون نهفتی آن دو رخ بگشا لب خندان خویش

Ҷилваи даҳ бар бедилони як ғунча аз бустони хеш

جلوه ده بر بیدلان یک غنچه از بستان خویش

Каси рутаб бехаста кам дидаи сети лаб аз ман мдўз

کس رطب بی خسته کم دیده ست لب از من مدوز

То ки созами он рутабро хаста аз дандони хеш

تا که سازم آن رطب را خسته از دندان خویش

Мардум аз пероҳанат дидан чаҳ ҳоҷати захми теғ

مردم از پیراهنت دیدن چه حاجت زخم تیغ

Чун ба қасди қатли ман болои зании домони хеш

چون به قصد قتل من بالا زنی دامان خویش

Ҳар рагамро шуд ба пайкони ту пайвандии ҷудо

هر رگم را شد به پیکان تو پیوندی جدا

Кун тараҳҳуми вази тани зорами макаши пайкони хеш

کن ترحم وز تن زارم مکش پیکان خویش

Ман зи ту маҳрӯму афғон ман ояд сӯии ту

من ز تو محروم و افغان من آید سوی تو

Кош битавонам ки оем ҳамраҳи афғони хеш

کاش بتوانم که آیم همره افغان خویش

То набинад чашм дар назораи ?ут ҳар булҳавас

تا نبیند چشم در نظاره ات هر بوالهوس

Аз сиёсати рези хӯнам бар сари майдони хеш

از سیاست ریز خونم بر سر میدان خویش

Баҳри ҷадвал зар диҳад хуршеди гардуни лоҷувард

بهر جدول زر دهد خورشید گردون لاجورد

Чун кунад ҷомии савод аз баҳри ту девони хеш

چون کند جامی سواد از بهر تو دیوان خویش