Нигор ман ки бошад хона аз кӯии вафои давраш

نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورش

Набинам хонае дар шаҳри давр аз фитнау шӯриш

نبینم خانه ای در شهر دور از فتنه و شورش

Ҷамолаши боғи пари миваи сети ғӯрӣ вааш ғрзнокон

جمالش باغ پر میوه ست غوری وش غرضناکان

Худоё дар паноҳи хеши дор аз ғорати ғӯраш

خدایا در پناه خویش دار از غارت غورش

Гадои далқ худ дода ба менабӯд биҷузи шоҳӣ

گدایی دلق خود داده به می نبود بجز شاهی

Ки карда дасти таҷред аз либоси салтанати ъўрш

که کرده دست تجرید از لباس سلطنت عورش

Шаҳӣ каз ҳишматаш дар чашм будӣ ҷам кам аз мӯрӣ

شهی کز حشمتش در چشم بودی جم کم از موری

Кунун дар хоки бинии чшмхонаҳи хонаи мӯраш

کنون در خاک بینی چشمخانه خانه مورش

Ҳар он мискини муфлиси кӯи з зар набӯд қавии бозу

هر آن مسکین مفلس کو ز زر نبود قوی بازو

Ба симини соид ӯ дасти бурдан кӣ расад зӯраш

به سیمین ساعد او دست بردن کی رسد زورش

Магӯ бе ман ба аз маргаст бӯдани зиндаи ошиқ ро

مگو بی من به از مرگ است بودن زنده عاشق را

Ки баъд аз мурдани ин афсона натавон гуфт дар гӯраш

که بعد از مردن این افسانه نتوان گفت در گورش

Дарин шаҳри ду дар ҷомӣ манеҳ сури тараби кофтад

درین شهر دو در جامی منه سور طرب کافتد

з санг андоз мотам ҳар замони сад рахна дар сураш

ز سنگ انداز ماتم هر زمان صد رخنه در سورش