Умрҳо он ки ба сӯем гузарӣ дошт дареғ

عمرها آن که به سویم گذری داشت دریغ

Тунд бигузашту зи ҳолам назарӣ дошт дареғ

تند بگذشت و ز حالم نظری داشت دریغ

Май пурди рӯҳ ба умеди лаб бом ваем

می پرد روح به امید لب بام ویم

Ваа ки бахт аз тани ман бол ва парӣ дошт дареғ

وه که بخت از تن من بال و پری داشت دریغ

Ман ба васфи лаб ӯ тӯтии шикаршиканам

من به وصف لب او طوطی شکرشکنم

На карам буд ки аз ман шукрӣ дошт дареғ

نه کرم بود که از من شکری داشت دریغ

Манам он ошиқи муфлис ки сипеҳр аз гӯшам

منم آن عاشق مفلس که سپهر از گوشم

Ҳалқаи хизмати заррин камарӣ дошт дареғ

حلقه خدمت زرین کمری داشت دریغ

Бӯса нагузошт ки бар хоки кафи поши занам

بوسه نگذاشت که بر خاک کف پاش زنم

Он зулол аз лаби хунин ҷгарӣ дошт дареғ

آن زلال از لب خونین جگری داشت دریغ

Ним кушта шудам аз як назараши ҳайфи нигар

نیم کشته شدم از یک نظرش حیف نگر

Каз ақаби баҳри халосам дгарӣ дошт дареғ

کز عقب بهر خلاصم دگری داشت دریغ

Обрӯи боди зи хок дар ӯ ҷомӣ ро

آبرو باد ز خاک در او جامی را

Ки рух аз саҷда ҳар хок дарӣ дошт дареғ

که رخ از سجده هر خاک دری داشت دریغ