эй танати сим ва бару соиду бозуи ҳамаи сим

ای تنت سیم و بر و ساعد و بازو همه سیم

Чун зар аз муфлисӣ аз сими туами дил ба ду ним

چون زر از مفلسی از سیم توام دل به دو نیم

Дуздӣ аз ман тани худ чун гузарами паҳлуят

دزدی از من تن خود چون گذرم پهلویت

Ман чунин муфлис ва аз ман ту ҳамеи дуздии сим

من چنین مفلس و از من تو همی دزدی سیم

Ҳаст бе соиди симини туами бими ҳалок

هست بی ساعد سیمین توام بیم هلاک

Дасти даҳ то ки бурун оем азин вартаи бим

دست ده تا که برون آیم ازین ورطه بیم

Бо саги кӯй туам ҳаст қадӣмии аҳдӣ

با سگ کوی توام هست قدیمی عهدی

Ҳоши ллаҳ ки фаромӯш кунам аҳди қадим

حاش لله که فراموش کنم عهد قدیم

Чашм наргис шавад аз хосияти он бино

چشم نرگس شود از خاصیت آن بینا

Буии пероҳани худгар диҳӣ эй гул ба насим

بوی پیراهن خود گر دهی ای گل به نسیم

Ту ба шаҳри худу зи овозаи ҳасанат шуда анд

تو به شهر خود و ز آوازه حسنت شده اند

Халқии овораи з ҳар шаҳр ва ба шаҳри ту муқӣм

خلقی آواره ز هر شهر و به شهر تو مقیم

Ҷони ҷомӣ ба лабати майл табиӣ дорад

جان جامی به لبت میل طبیعی دارد

Ба шукри хандаи дро то кунад онро таслим

به شکر خنده درآ تا کند آن را تسلیم