Рухсатами даҳ ки сари зулфи сиёҳати гирам

رخصتم ده که سر زلف سیاهت گیرم

Дидаро равшанӣ аз рӯй чу моҳати гирам

دیده را روشنی از روی چو ماهت گیرم

Чун туро нест сронкаҳ биёбам ба ту роҳ

چون تو را نیست سرآنکه بیابم به تو راه

Дод хоҳам на биёями сари роҳати гирам

داد خواهم نه بیایم سر راهت گیرم

Гарчи бешам гунаҳӣ нест занами дасти ниёз

گرچه بیشم گنهی نیست زنم دست نیاز

Домани лутфи паии афви гуноҳати гирам

دامن لطف پی عفو گناهت گیرم

Сояи афкан ба ман эй сарв ки уфтам ба ҳалок

سایه افکن به من ای سرو که افتم به هلاک

Гар на аз ҳодисаи даҳри паноҳати гирам

گر نه از حادثه دهر پناهت گیرم

Аз сари бистарами имшаби Марв эй ҳамсоя

از سر بسترم امشب مرو ای همسایه

То ба андӯҳи шаби хеши гувоҳати гирам

تا به اندوه شب خویش گواهت گیرم

эй гул аз лутф мазан лоф ки пеши рух ӯ

ای گل از لطف مزن لاف که پیش رخ او

Бо ду сад барги яке барги гиёҳати гирам

با دو صد برگ یکی برگ گیاهت گیرم

Ҷомё дам мазан аз дарду ғами ҳиҷр ки ман

جامیا دم مزن از درد و غم هجر که من

Шарҳи ин воқеа аз нолау оҳати гирам

شرح این واقعه از ناله و آهت گیرم