Дастам аз ҷавр рақибаст зи домони ҳабиб

دستم از جور رقیب است ز دامان حبیب

Кӯтаҳ эй кош раседӣ ба гиребони рақиб

کوته ای کاش رسیدی به گریبان رقیب

Хурдсолӣу рақибон адаб омӯз тавонад

خردسالی و رقیبان ادب آموز تواند

Вои могар ту кунӣ кор ба фармони адиб

وای ما گر تو کنی کار به فرمان ادیب

Зани хаданг дигарам бар ҷигари риш ки нест

زن خدنگ دگرم بر جگر ریش که نیست

Ҷигари риши марои тоқати дармони табиб

جگر ریش مرا طاقت درمان طبیب

Бе ту дар шаҳри ғарибам ба худо бар ту ки бош

بی تو در شهر غریبم به خدا بر تو که باش

Бо чунин рӯй шабии шамъи шабистони ғариб

با چنین روی شبی شمع شبستان غریب

Ҷумъаи ҷамъияти дил кӣ диҳад онро ки буд

جمعه جمعیت دل کی دهد آن را که بود

Гӯш бар анкри асвоти зи алҳони хатиб

گوش بر انکر اصوات ز الحان خطیب

Чашмаи оби ҳаётии туу олами зулмот

چشمه آب حیاتی تو و عالم ظلمات

Нест ҷузи Хизр ваашонро зи ту имкони насиб

نیست جز خضر وشان را ز تو امکان نصیب

Нафрати табъи з ҷомӣ макун изҳор ки ҳаст

نفرت طبع ز جامی مکن اظهار که هست

ӯ ғзлгўии ғариб ва ту ғзлхўони аҷиб

او غزلگوی غریب و تو غزلخوان عجیب