Хуши онкӣ дар чаман эй нозанин ту бошӣ ва ман

خوش آنکه در چمن ای نازنین تو باشی و من

Ба пои сарв ва саман ҳамнишин ту бошӣ ва ман

به پای سرو و سمن همنشین تو باشی و من

Нишаста бар сари сабза ба рӯй соғар май

نشسته بر سر سبزه به روی ساغر می

Фишондаи барги гулу ёсамин ту бошӣ ва ман

فشانده برگ گل و یاسمین تو باشی و من

зи акси ашки ману лаъли ту дроби равон

ز عکس اشک من و لعل تو درآب روان

Ба тарафи ҷӯй майу ангабин ту бошӣ ва ман

به طرف جوی می و انگبین تو باشی و من

зи бас ки аз кафи ҳам хӯрдаи ҷоми моломол

ز بس که از کف هم خورده جام مالامال

На ақли монда ба ҷой ва на дайн ту бошӣ ва ман

نه عقل مانده به جای و نه دین تو باشی و من

Буд ки хуй кунӣ бо ман аз худо хоҳам

بود که خوی کنی با من از خدا خواهم

Ки монда дар ҳамаи олами ҳамин ту бошӣ ва ман

که مانده در همه عالم همین تو باشی و من

Гирифтаи ҷои рақибони ҳама ба зери замин

گرفته جای رقیبان همه به زیر زمین

Ба ҳам нишаста ба рӯй замин ту бошӣ ва ман

به هم نشسته به روی زمین تو باشی و من

з шаҳр карда чу ҷомии ҷилои зи таъни касон

ز شهر کرده چو جامی جلا ز طعن کسان

Гуҳӣ ба рӯм шудаи гуҳ ба чин ту бошӣ ва ман

گهی به روم شده گه به چین تو باشی و من