Аҷаб дар арбадаи сети имрӯз бо ман тарки масти ман

عجب در عربده‌ست امروز با من ترک مست من

Гиребонам ба даст ӯу домонаш ба дасти ман

گریبانم به دست او و دامانش به دست من

Манам пари сарву гули боғии зи фикри қади рухсораш

منم پر سرو و گل باغی ز فکر قد رخسارش

Ки бошад тири таъни айби ҷӯёни хорбсти ман

که باشد تیر طعن عیب‌جویان خاربست من

Ба дорам сар баландӣ дод он нахли ҷаҳони оро

به دارم سر بلندی داد آن نخل جهان آرا

Чаҳ олӣ шуд бибин зи иқболи ишқаши қадари пасти ман

چه عالی شد ببین ز اقبال عشقش قدر پست من

Маро шуд умри шасту моҳии он соиди симин

مرا شد عمر شست و ماهی آن ساعد سیمین

Науфтод андарин гирдоби ғами ҳаргиз ба шасти ман

نیفتاد اندرین گرداب غم هرگز به شست من

Бути ман худпараст аз оинаи ман бути параст аз вай

بت من خودپرست از آینه من بت‌پرست از وی

Надорад фикри ҳол бут прессатон бути парасти ман

ندارد فکر حال بت‌پرستان بت‌پرست من

Фиканд он сарви соя бар сари ман чашм он дорам

فکند آن سرو سایه بر سر من چشم آن دارم

Ки фардои сояи тӯбо буд ҷой нишаст ман

که فردا سایه طوبی بود جای نشست من

Фиканд он сарви соя бар сари ман чашм он дорам

فکند آن سرو سایه بر سر من چشم آن دارم

Ки фардои сояи тӯбо буд ҷой нишаст ман

که فردا سایه طوبی بود جای نشست من

Ним ман ҷомии осӯдаи хотири он тнки ҷомам

نیم من جامی آسوده‌خاطر آن تُنُک‌جامم

Ки аз санги ҷафои он тундху хоҳад шикасти ман

که از سنگ جفا آن تندخو خواهد شکست من