Зулфат ки рафт равнақи машки сиёҳи азу

زلفت که رفت رونق مشک سیاه ازو

Мишкӣн шавад нафас чу барорем оҳи азу

مشکین شود نفس چو برآریم آه ازو

Дорад дил аз анояти ту чашми як нигоҳ

دارد دل از عنایت تو چشم یک نگاه

Чандини мадори чашми анояти нигоҳи азу

چندین مدار چشم عنایت نگاه ازو

Ин меҳр нест моҳ рахт кард ҷилва Эй

این مهر نیست ماه رخت کرد جلوه ای

Аксӣ гирифт оинаи субҳгоҳи азу

عکسی گرفت آینه صبحگاه ازو

Зиндони аҳли дил буд ин кохи зарнигор

زندان اهل دل بود این کاخ زرنگار

Хўшўқти орифӣ ки бадари баради роҳи азу

خوشوقت عارفی که بدر برد راه ازو

Зинсон ки зулфи ту сари чоҳ зқн наҳуфт

زینسان که زلف تو سر چاه ذقن نهفت

Баси марди раҳнавард ки уфтад ба чоҳи азу

بس مرد رهنورد که افتد به چاه ازو

Чун абри навбаҳор ба хокам чу бигузарӣ

چون ابر نوبهار به خاکم چو بگذری

Хезади фиғону оҳ ба ҷои гиёҳи азу

خیزد فغان و آه به جای گیاه ازو

Ҷомӣ агар зи лутфи ту узри гуноҳи хост

جامی اگر ز لطف تو عذر گناه خواست

Лутфии намо ва дар гузарони ин гуноҳи азу

لطفی نما و در گذران این گناه ازو