Шуд вақти гул ба бодаи марои тилсони гарав

شد وقت گل به باده مرا طیلسان گرو

Бо зоҳидӣ ба тавба чаҳ дорам забони гарав

با زاهدان به توبه چه دارم زبان گرو

Моҳи замини туе чаҳ аҷабгар ба назд ҳасан

ماه زمین تویی چه عجب گر به نزد حسن

Моҳи замини баради зи маи осмони гарав

ماه زمین برد ز مه آسمان گرو

Бӯсӣ ба нася ам бидиҳ аз лаб ки май нуҳум

بوسی به نسیه ام بده از لب که می نهم

Пеши ту дар баробари он нақди ҷони гарав

پیش تو در برابر آن نقد جان گرو

Дар достони ишқ ту бигузашт умрҳо

در داستان عشق تو بگذشت عمرها

Рафтему дил ҳануз бад-ӣни достони гарав

رفتیم و دل هنوز بدین داستان گرو

Расвоӣ кӯдакон шудам оре бад-ӣн сазост

رسوای کودکان شدم آری بدین سزاست

Перӣ ки дил кунад ба ғам ҳар ҷавони гарав

پیری که دل کند به غم هر جوان گرو

БеМеҳрӣаст одати ту вои он ки кард

بی مهری است عادت تو وای آن که کرد

Хотир ба дилбарӣ чу ту номеҳрбони гарав

خاطر به دلبری چو تو نامهربان گرو

Ҷомӣ ба даври лаъли лабат ваҷҳ ме надошт

جامی به دور لعل لبت وجه می نداشت

Тасбеҳ ва хирқа кард ба кӯии Муғони гарав

تسبیح و خرقه کرد به کوی مغان گرو