эй тарк нозанин башикан гӯшаи кулоҳ

ای ترک نازنین بشکن گوشه کلاه

Ошӯби ҷони шоҳи шӯу фитнаи сипоҳ

آشوب جان شاه شو و فتنه سپاه

Дарюзаи ҷамоли кунон аз ту рӯзу шаб

دریوزه جمال کنان از تو روز و شب

Гирданд гирди хонаи ту офтобу моҳ

گردند گرد خانه تو آفتاب و ماه

Теғат кашида сад алифу захми тири ту

تیغت کشیده صد الف و زخم تیر تو

Ҳарҷо чу ду раҳе ба дарун кардааст роҳ

هرجا چو دو رهی به درون کرده است راه

Лўҳисти гўиёи тани ман каз ғамат бар ӯ

لوحیست گوییا تن من کز غمت بر او

Сар то ба понўштаҳ шудаи сети оҳи оҳи оҳ

سر تا به پانوشته شده ست آه آه آه

Хоҳам зи заъф тан шавам аз дидаҳо ниҳон

خواهم ز ضعف تن شوم از دیده ها نهان

Аз бас ки коҳишам диҳад ин ишқи кӯҳи коҳ

از بس که کاهشم دهد این عشق کوه کاه

То дар раҳи сипоҳи ту пинҳон боистам

تا در ره سپاه تو پنهان بایستم

Эмини зи човашон ба ҷамолат кунам нигоҳ

ایمن ز چاوشان به جمالت کنم نگاه

То шуд ба даври лаъли ту маъмури майкада

تا شد به دور لعل تو معمور میکده

Ҷомӣ на майл мадриса дорад на хонақоҳ

جامی نه میل مدرسه دارد نه خانقاه