Буд ҷумлаи лутфи он занхдони сода

بود جمله لطف آن زنخدان ساده

Вале бошад он ғабғаб аз ваии зиёда

ولی باشد آن غبغب از وی زیاده

На ғабғаб булӯрӣна ҷомӣаст гӯйӣ

نه غبغب بلورینه جامیست گویی

Ниҳода дар ӯ себии азсими сода

نهاده در او سیبی ازسیم ساده

Ҳамоно казон оризи оби латофат

همانا کزان عارض آب لطافت

Таровида зери занхдони ситода

تراویده زیر زنخدان ستاده

Чу гирдобӣ омад зи тӯфони фитна

چو گردابی آمد ز طوفان فتنه

Даров сад дили ошноёни фитода

دراو صد دل آشنایان فتاده

Злолисти гирди омадаи зобри раҳмат

زلالیست گرد آمده زابر رحمت

Дусади ташнаи ҷон аз таманноаш дода

دوصد تشنه جان از تمناش داده

Чу тўқист аз сими каши ҳаркии дида

چو طوقیست از سیم کش هرکه دیده

Ба тавқи ғуломяши гардани ниҳода

به طوق غلامیش گردن نهاده

Чаҳ сон сар кашад ҷомӣ аз тавқи шавқаш

چه سان سر کشد جامی از طوق شوقش

Ки мискин чу қамарӣ бидон тавқи зода

که مسکین چو قمری بدان طوق زاده