Бар сари Кувайти зи ман хушки устихонии монда

بر سر کویت ز من خشک استخوانی مانده

Пеши тирати ёдгор аз ман нишонеи монда

پیش تیرت یادگار از من نشانی مانده

Дар биёбони ғамат то рафтаи ақлу сабру ҳуш

در بیابان غمت تا رفته عقل و صبر و هوش

Чист дили саргаштае азкорўонии монда

چیست دل سرگشته ای ازکاروانی مانده

Зери абрӯи чашму рухсорат буд бар рӯй гул

زیر ابرو چشم و رخسارت بود بر روی گل

Хуфтаи туркии маст ва бар болин камоне монда

خفته ترکی مست و بر بالین کمانی مانده

То якеро зон ду лаби пӯшидаи хати гӯйии зи ман

تا یکی را زان دو لب پوشیده خط گویی ز من

Ним ҷонӣ гашта ғоиби ним ҷонии монда

نیم جانی گشته غایب نیم جانی مانده

Ҷон бар авҷи осмон аз остонат давр ҳаст

جان بر اوج آسمان از آستانت دور هست

Бар замини мурғии зи олии ошёнии монда

بر زمین مرغی ز عالی آشیانی مانده

БетўгФт ва гӯ нахоҳам баҳри нола дар раҳат

بی توگفت و گو نخواهم بهر ناله در رهت

Чун даройам дар даҳони ҷунбони забонии монда

چون درآیم در دهان جنبان زبانی مانده

Мондаи ҷомӣ аз ҷавонии давру зонаш бок нест

مانده جامی از جوانی دور و زانش باک نیست

Бок азон дорад ки маҳҷӯр аз ҷавонии монда

باک ازان دارد که مهجور از جوانی مانده