Шунидаам ки зи ман ёд мекунӣ гоҳе

شنیده ام که ز من یاد می کنی گاهی

Хуши он гадо ки гуҳии ёд ӯ кунад шоҳӣ

خوش آن گدا که گهی یاد او کند شاهی

Ба завқи чошнии ин латифаи паии набард

به ذوق چاشنی این لطیفه پی نبرد

Ҷуз аз ҳақиқати асрори ишқи огоҳӣ

جز از حقیقت اسرار عشق آگاهی

Ба ҷаҳди худ басии эҳроми он ҳарами бастам

به جهد خود بسی احرام آن حرم بستم

Вале чаҳ суд ки нанамуд давлатами роҳӣ

ولی چه سود که ننمود دولتم راهی

Надорам аз ту насибии ҷузи инки ҳар соъат

ندارم از تو نصیبی جز اینکه هر ساعت

Гушойам аз мижаи ашкии кашами зи дили оҳӣ

گشایم از مژه اشکی کشم ز دل آهی

На сарвро ба ту нисбат кунам на гулбун ро

نه سرو را به تو نسبت کنم نه گلبن را

Куҷо расад ба қадат ҳар дарозу кӯтоҳӣ

کجا رسد به قدت هر دراز و کوتاهی

Ба он зқн ба дили он кас ки ҷо ҳаме кунадат

به آن ذقن به دل آن کس که جا همی کندت

Ҳаме кунад з барои ҳалоки худ чоҳӣ

همی کند ز برای هلاک خود چاهی

зи некӯони дили ҷомии ҳамин туро хоҳад

ز نیکوان دل جامی همین تو را خواهد

Нбинмт чу вай аз ошиқони накӯи хоҳӣ

نبینمت چو وی از عاشقان نکو خواهی