Моҳӣ ки хост дар шаҳр аз рафтанаши қиёмат

ماهی که خاست در شهر از رفتنش قیامت

Шукри худо ки омад боз аз сафари саломат

شکر خدا که آمد باز از سفر سلامت

Ман шоҳи тахти ишқами тоҷи шараф ба фарқам

من شاه تخت عشقم تاج شرف به فرقم

Сангӣ ки бар сар ман меояд аз маломат

سنگی که بر سر من می آید از ملامت

Ишқами надим ҷон шуд беишқ агар зи ҷонам

عشقم ندیم جان شد بی عشق اگر ز جانم

Рӯзии дамии баромад , дорам бар он надомат

روزی دمی برآمد، دارم بر آن ندامت

Бррғми шайхи шаҳрами пер Муғон диҳад май

بررغم شیخ شهرم پیر مغان دهد می

Пеши ман ин карам ҳаст афзӯни зи сад каромат

پیش من این کرم هست افزون ز صد کرامت

Гар васф гул нивисам ё ҳол сарв гӯям

گر وصف گل نویسم یا حال سرو گویم

Инҳо ҳамаи кноит зон оризасту қомат

اینها همه کنایت زان عارض است و قامت

Чашмам кунад назораи он рӯ ва дил шавад хӯн

چشمم کند نظاره آن رو و دل شود خون

Он мекунад ҷиноят вена мекашад ғаромат

آن می کند جنایت وین می کشد غرامت

Ҷомӣ ба азми каъба дигар набаст маҳмил

جامی به عزم کعبه دیگر نبست محمل

То шуд ҳарими дайраши сарманзили иқомат

تا شد حریم دیرش سرمنزل اقامت