То он зқни зи хат шудаи гӯй мънбр аст

تا آن ذقن ز خط شده گوی معنبر است

Зон анбарин шмомаҳи машомам муаттар аст

زان عنبرین شمامه مشامم معطر است

Парчини зи хори хушк буд расму хати ту

پرچین ز خار خشک بود رسم و خط تو

Парчини ниҳодаи гирди гул аз сунбул тар аст

پرچین نهاده گرد گل از سنبل تر است

Дил бад макун ки хотима ҳасан шуд хатат

دل بد مکن که خاتمه حسن شد خطت

Кони пеши мо муқаддамаи ҳасан дигар аст

کان پیش ما مقدمه حسن دیگر است

Қадат чаҳ дилрабост ки байнами ҳазор дил

قدت چه دلرباست که بینم هزار دل

Кандар миёни гирифтаи туро чун санавбар аст

کاندر میان گرفته تو را چون صنوبر است

Пайваста дар баробари ҷонам хаёл туаст

پیوسته در برابر جانم خیال توست

Ореи марои хаёли ту бо ҷон баробар аст

آری مرا خیال تو با جان برابر است

Дили дарбарам чу ахгару фарсӯдаи тан бар ӯ

دل دربرم چو اخگر و فرسوده تن بر او

Хокистарии падед шуда ҳам з ахгар аст

خاکستری پدید شده هم ز اخگر است

Дорад бар сари зи теғи ту ҷомии нишон чу фарқ

دارد بر سر ز تیغ تو جامی نشان چو فرق

Лекини нишони теғи ту аз фарқ бартар аст

لیکن نشان تیغ تو از فرق برتر است