Буд баҳори ман он рӯз агарчӣ фасл дай аст

بود بهار من آن روز اگرچه فصل دی است

Ки гул дар ӯ рухи соқӣу лолаи ҷом май аст

که گل در او رخ ساقی و لاله جام می است

Ҷаҳонёни ҳама дар ҷусту ҷӯй май байнам

جهانیان همه در جست و جوی می بینم

Надонам ин таку пўӣ аз кӣаст ва то ба кӣ аст

ندانم این تک و پوی از کی است و تا به کی است

Агарчӣ пушт ба пуштанд раҳравон кас нест

اگرچه پشت به پشتند رهروان کس نیست

Ки тоқи абрӯии ҷонон на қиблаи гоҳ вай аст

که طاق ابروی جانان نه قبله گاه وی است

Расед қосиди ҷони тир ӯ паёпаии бод

رسید قاصد جان تیر او پیاپی باد

Нузул ӯ ки аҷаби қосидии хуҷаста пай аст

نزول او که عجب قاصدی خجسته پی است

Дар офтоб ба рӯзам ситора бинмоед

در آفتاب به روزم ستاره بنماید

зи тоби бодаи биногваш ӯ ки карда хуй аст

ز تاب باده بناگوش او که کرده خوی است

Ба зикри ҳотаму ҷўдш чаҳ суди басти сухан

به ذکر حاتم و جودش چه سود بسط سخن

Чу аз басити замини он бисот гашта тай аст

چو از بسیط زمین آن بساط گشته طی است

Срири хомаи ҷомӣ ба гӯши завқи шинав

صریر خامه جامی به گوش ذوق شنو

Ки базмгоҳи суханро ба аз навой не аст

که بزمگاه سخن را به از نوای نی است