Ҳамоно ояти саҷдаи сети хат аз мусҳафи рӯят

همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویت

Ки ҳркш хонд оради саҷда дар миҳроби абрӯят

که هرکش خواند آرد سجده در محراب ابرویت

Туе он Юсуфи ғоиб шуда аз ман ки дар бустон

تویی آن یوسف غایب شده از من که در بستان

з ҳар пероҳани гул дар машом ояд марои бӯят

ز هر پیراهن گل در مشام آید مرا بویت

Ба қасд дидани акси ту ҳар дам дар хаёли орм

به قصد دیدن عکس تو هر دم در خیال آرم

зи оби дидаи ҷӯӣу нишонам бар лаби ҷӯят

ز آب دیده جویی و نشانم بر لب جویت

Наёрад шона кардани гесуятро дасти машшота

نیارد شانه کردن گیسویت را دست مشاطه

зи баси дилҳо ки мебинад гиреҳ дар ҳар хами мӯят

ز بس دلها که می بیند گره در هر خم مویت

Рақиби ту дарахти хор ва ту шохи гулӣ ё раб

رقیب تو درخت خار و تو شاخ گلی یا رب

Дарин бустон кунад дасти аҷали зудаши зи паҳлуят

درین بستان کند دست اجل زودش ز پهلویت

Хуши он шабҳо ки ҳам ман ҳам туро хоб ояд аз мастӣ

خوش آن شبها که هم من هم تو را خواب آید از مستی

Ту сар бар болаш роҳат наҳй ман сар ба зонуят

تو سر بر بالش راحت نهی من سر به زانویت

Марон аз кӯии худ ҳамчун саги бегонаи ҷомӣ ро

مران از کوی خود همچون سگ بیگانه جامی را

Ки дорад ошнои қадӣмӣ бо саги Кувайт

که دارد آشنایی قدیمی با سگ کویت