Дод аз ту ки ҳеҷат равиш дод намонда сет

داد از تو که هیچت روش داد نمانده ست

Фарёд ки пешати сар фарёд намонда сет

فریاد که پیشت سر فریاد نمانده ست

Дар зумраи ишқати дил осӯда набинам

در زمره عشقت دل آسوده نبینم

Дар кишвари золими даҳ обод намонда сет

در کشور ظالم ده آباد نمانده ست

То қоидаи ишқ ту шуд банда гирифтан

تا قاعده عشق تو شد بنده گرفتن

Дар доираи даҳри як озод намонда сет

در دایره دهر یک آزاد نمانده ست

Дар бодияи ишқи ту он каъбаи рӯми ман

در بادیه عشق تو آن کعبه روم من

Каши ланг шудаи роҳила ва зод намонда сет

کش لنگ شده راحله و زاد نمانده ست

Дилро ғами ишқи ту буд мояи шодӣ

دل را غم عشق تو بود مایه شادی

Дар аҳди ту касро дил ношод намонда сет

در عهد تو کس را دل ناشاد نمانده ست

Гуфтӣ кунам аз номаи гуҳии ёди ту дардо

گفتی کنم از نامه گهی یاد تو دردا

Каз бахти ман он ваъдаи туро ёд намонда сет

کز بخت من آن وعده تو را یاد نمانده ست

Аз давлати шогирдии ишқи ту зҷомӣ

از دولت شاگردی عشق تو زجامی

Мондаи сети ғазалҳо ки з устод намонда сет

مانده ست غزلها که ز استاد نمانده ست