Манам ки даъвии ишқи ту расму роҳ ман аст

منم که دعوی عشق تو رسم و راه من است

Гувоҳи сидқи дарин даъвии ашку оҳ ман аст

گواه صدق درین دعوی اشک و آه من است

Ҳарими дайри Муғонро гирифтаи хонқҳм

حریم دیر مغان را گرفته خانقهم

Хами шароби куҳани пери хонақоҳ ман аст

خم شراب کهن پیر خانقاه من است

Гарми зи меҳри ту монеъ нагашт мӯии сифед

گرم ز مهر تو مانع نگشت موی سفید

Изори ту ба хати сабзи узрхоҳ ман аст

عذار تو به خط سبز عذرخواه من است

Хуши онкии сархушат аз давр дидам ва гуфтам

خوش آنکه سرخوشت از دور دیدم و گفتم

Агар ғалат накунам сарви каҷи кулоҳ ман аст

اگر غلط نکنم سرو کج کلاه من است

Марои зи сояи девори хеш давр макун

مرا ز سایه دیوار خویش دور مکن

Каз офтоби ҳаводиси ҳамин паноҳ ман аст

کز آفتاب حوادث همین پناه من است

Маро чаҳ ғам ки ҷаҳонро сипоҳ ғам гирад

مرا چه غم که جهان را سپاه غم گیرد

Чу ишқат аз ҳамаи ғамҳо гурезгоҳ ман аст

چو عشقت از همه غمها گریزگاه من است

Чаҳ марди ишқи тўбўдм агар ба теғи ҷафо

چه مرد عشق توبودم اگر به تیغ جفا

Бирехт ғамзаи ту хӯни ман , гуноҳ ман аст

بریخت غمزه تو خون من، گناه من است

Чу аз сафои иродати занам ба ишқи ту дам

چو از صفای ارادت زنم به عشق تو دم

Замири поку дили равшанати гувоҳ ман аст

ضمیر پاک و دل روشنت گواه من است

зи бӯстони латоиф чу ҷомии он чаманам

ز بوستان لطایف چو جامی آن چمنم

Ки васфи оризу хатати гули вгёҳ ман аст

که وصف عارض و خطت گل وگیاه من است