Он чаҳ нураст ки аз водӣ бтҳо бархест

آن چه نور است که از وادی بطحا برخاست

Ки ҳамаи куну маконаш ба тамошо бархест

که همه کون و مکانش به تماشا برخاست

Ваон чаҳ нахласт ба Ясриб ки чу боло бинмуд

وان چه نخل است به یثرب که چو بالا بنمود

Наъраи шавқи вай аз олам боло бархест

نعره شوق وی از عالم بالا برخاست

Икзмон бар сари роҳаш ба тамошо ки нишаст

یکزمان بر سر راهش به تماشا که نشست

Ки зи ишқаш на саросема ва шайдо бархест

که ز عشقش نه سراسیمه و شیدا برخاست

Оқибат бар лаб ӯ хатм шуд аз мӯъҷизи ҳасан

عاقبت بر لب او ختم شد از معجز حسن

Гарчи аввали дами эҳёи з масеҳо бархест

گرچه اول دم احیا ز مسیحا برخاست

Ҳеҷ ҷои нуктае аз лаъл шкрхош нарафт

هیچ جا نکته ای از لعل شکرخاش نرفت

Ки на пуршӯр шуд он маҷлис ва ғавғо бархест

که نه پرشور شد آن مجلس و غوغا برخاست

Дрднўшони ғамаши наъра мастона заданд

دردنوشان غمش نعره مستانه زدند

Чаҳ садоҳо ки азин гунбад мино бархест

چه صداها که ازین گنبد مینا برخاست

Шуд хиромони сӯии саҳрои асар доман ӯст

شد خرامان سوی صحرا اثر دامن اوست

Ҳар гулу лола ки аз доман саҳро бархест

هر گل و لاله که از دامن صحرا برخاست

Ваъдае аз лабаши имрӯз ба майхона расед

وعده ای از لبش امروز به میخانه رسید

Аз дили бодагусорон ғам фардо бархест

از دل باده گساران غم فردا برخاست

Дид ҷомии қади он сарв ба ҷўлонгаҳи ноз

دید جامی قد آن سرو به جولانگه ناز

Пои з сар карда ба хизмат ба сарпо бархест

پا ز سر کرده به خدمت به سرپا برخاست