Қоматати найзау рухсори ту эй ишваи писанд

قامتت نیزه و رخسار تو ای عشوه پسند

Офтобӣаст ки гашта сети яке найзаи баланд

آفتابیست که گشته ست یکی نیزه بلند

Гиряам кам нашуд аз лолау насрин бе ту

گریه ام کم نشد از لاله و نسرین بی تو

Роҳи сайл аз хасу хошок куҷо гардад банд

راه سیل از خس و خاشاک کجا گردد بند

Завқи побӯси туами кишт ва надорам Зуҳра

ذوق پابوس توام کشت و ندارم زهره

Ки бипурсам зи дўлъли ту ки як бӯса ба чанд

که بپرسم ز دولعل تو که یک بوسه به چند

Омадам то фиканӣ сояи лутфам бар сар

آمدم تا فکنی سایه لطفم بر سر

Сарви болои ту чун сояам аз пой фиканд

سرو بالای تو چون سایه ام از پای فکند

Май кашами дарди дилӣ бе ту ки маҷнӯн накашид

می کشم درد دلی بی تو که مجنون نکشید

намекунам кӯҳи ғамӣ бе ту ки Фарҳод накунад

می کنم کوه غمی بی تو که فرهاد نکند

Ҳар саҳар то нарасад чашми бадат чарх кунад

هر سحر تا نرسد چشم بدت چرخ کند

Миҷмар аз ҷурми хур аз собиту сайёраи сапанд

مجمر از جرم خور از ثابت و سیاره سپند

Ҷомӣ аз лутфи тараннум ба ғазалҳои камол

جامی از لطف ترنم به غزلهای کمال

Ъндлибисти хуши алҳон ба чаманҳои Хуҷанд

عندلیبیست خوش الحان به چمن های خجند