Ба афсунгар гушойии меҳри ин лаъли шкрхоро

به افسون گر گشایی مهر این لعل شکرخارا

Фурӯди ореи азин фирӯзаи гавани манзари масеҳо ро

فرود آری ازین فیروزه گون منظر مسیحا را

Биёи соқӣ кигар иқболи гардунро бақо будӣ

بیا ساقی که گر اقبال گردون را بقا بودی

Накардӣ пояи тахти Сикандари тоҷи доро ро

نکردی پایه تخت سکندر تاج دارا را

Суфоли дардии андари даҳ ки баҳри нақли азин маҷлис

سفال دردی اندر ده که بهر نقل ازین مجلس

Сазадгар осмони резади фурӯи ақди сурайё ро

سزد گر آسمان ریزد فرو عقد ثریا را

Мҷу аз ақли шарҳи дил ки дарди ошоми майхона

مجو از عقل شرح دل که درد آشام میخانه

Ба ҷом меҳавола кард ҳали ин муаммо ро

به جام می حواله کرد حل این معما را

Саводи васфи хаташ май кашӣ эй хома сабрӣ кун

سواد وصف خطش می کشی ای خامه صبری کن

Ки то баҳри мидоди орми бурун аз дили сувидо ро

که تا بهر مداد آرم برون از دل سویدا را

Қиёси сайли чашми ашкбори мо куҷо донад

قیاس سیل چشم اشکبار ما کجا داند

Ҷузи он каз мушт паймудан тавонад он дарё ро

جز آن کز مشت پیمودن تواند آن دریا را

зи даст мо намеояд шумори санги бедодат

ز دست ما نمی آید شمار سنگ بیدادت

На мақдӯраст зи ангуштон шумурдани реги саҳро ро

نه مقدور است ز انگشتان شمردن ریگ صحرا را

Марои ту чашми бенаӣу ёрони ҷумлаи ағёрам

مرا تو چشم بینایی و یاران جمله اغیارم

Аҷаб набӯд агар зи ағёри пӯшами чашми бино ро

عجب نبود اگر ز اغیار پوشم چشم بینا را

Аҷаби шухӣу раънои вази ҳамаи кас дӯсттар дорам

عجب شوخی و رعنا وز همه کس دوستتر دارم

Ба ёди шухӣу ръноӣити шӯхони раъно ро

به یاد شوخی و رعنائیت شوخان رعنا را

Кушодами нофаи асрору хӯни андар ҷигар кардам

گشادم نافه اسرار و خون اندر جگر کردم

Ҳсдўрзони пинҳонро ғарази гӯйони пайдо ро

حسدورزان پنهان را غرض گویان پیدا را

зи акси ашки хеш аз бас ки резади хӯни дили ҷомӣ

ز عکس اشک خویش از بس که ریزد خون دل جامی

Кунад рангини китоба ҳар шаби ин айвони мино ро

کند رنگین کتابه هر شب این ایوان مینا را