Назораи ҷамоли ту беҳӯшӣ оварад

نظاره جمال تو بیهوشی آورد

Вази ёд ҳар ки ҷузи ту фаромӯшӣ оварад

وز یاد هر که جز تو فراموشی آورد

Дар дили шикасти новаки оҳам чаҳ ҳоҷат аст

در دل شکست ناوک آهم چه حاجت است

Каз хати рухи ту расми зира пӯшӣ оварад

کز خط رخ تو رسم زره پوشی آورد

Набӯд бғири ишқи ҳунар чун кашии ниқоб

نبود بغیر عشق هنر چون کشی نقاب

Бас беҳунар ки рӯ ба ҳнркўшӣ оварад

بس بی هنر که رو به هنرکوشی آورد

Чун ҷом гирад аз лаби ту коми рашки он

چون جام گیرد از لب تو کام رشک آن

Ушшоқро ба хӯн ҷгрнўшӣ оварад

عشاق را به خون جگرنوشی آورد

Мардуми зи нола кош наҳй бар даҳони маро

مردم ز ناله کاش نهی بر دهان مرا

Меҳрии зи лаъли хеш ки хомӯшӣ оварад

مهری ز لعل خویش که خاموشی آورد

Гар чун ниҳоли тозаи ватар , қдкшӣ ба боғ

گر چون نهال تازه وتر، قدکشی به باغ

Дар шохи хушки майли ҳам оғӯшӣ оварад

در شاخ خشک میل هم آغوشی آورد

Ҷомӣ чаҳ сон ба ҳол худ уфтад ки дмбдм

جامی چه سان به حال خود افتد که دمبدم

Ҳушаши баради ғами ту ва мадҳушӣ оварад

هوشش برد غم تو و مدهوشی آورد