Гар ба густохӣ гирифтам бар забони авсофи шоҳ

گر به گستاخی گرفتم بر زبان اوصاف شاه

Ҳукми алмأмўри маъзӯри марои баси узри хоҳ

حکم المأمور معذور مرا بس عذر خواه

Табъи тираи фаҳми хираи умр бар азми раҳил

طبع تیره فهم خیره عمر بر عزم رحیل

Нест шуғлӣ зон заруритар ки созами зоди роҳ

نیست شغلی زان ضروری تر که سازم زاد راه

намекунам тсўиди шеъру шеъри ман беҳуда аст

می کنم تسوید شعر و شعر من بیهوده است

Номаи худро ба беҳудаи ҳамеи созами сиёҳ

نامه خود را به بیهوده همی سازم سیاه

Чун намеояд сухани зонсон ки хоҳам бар забон

چون نمی آید سخن زانسان که خواهم بر زبان

Ба ки чун сӯсани забонро аз сухан дорам нигоҳ

به که چون سوسن زبان را از سخن دارم نگاه

Ҳамчуи тирами рост чун ояд сухани зинсон ки сохт

همچو تیرم راست چون آید سخن زینسان که ساخت

Аз кашокаши дарди по ҳамчун камони пуштами дўтоаҳ

از کشاکش درد پا همچون کمان پشتم دوتاه

Ланги лангон май рӯми роҳи сухани вази дарди пой

لنگ لنگان می روم راه سخن وز درد پای

Май кашам дар ҳар қадам аз дили фиғони вази синаи оҳ

می کشم در هر قدم از دل فغان وز سینه آه

Ҳарчӣ мегӯям кунун бар ман буд товони ҳама

هرچه می گویم کنون بر من بود تاوان همه

Ҷузи дуои давлати шоҳаншаҳи гетии паноҳ

جز دعای دولت شاهنشه گیتی پناه

То шавад дар субҳҳо хури машъал гетӣ фурӯз

تا شود در صبحها خور مشعل گیتی فروز

То буд дар шомҳо маи хусрави анҷуми сипоҳ

تا بود در شامها مه خسرو انجم سپاه

Ҳамчуи моҳу хур ки бошад ҷоишони авҷи сипеҳр

همچو ماه و خور که باشد جایشان اوج سپهر

Боди ҷой ӯ сарири давлату авранги ҷоҳ

باد جای او سریر دولت و اورنگ جاه

Ин дуоро боди омин аз лаби рӯҳи аломин

این دعا را باد آمین از لب روح الامین

Сад иҷобати баҳр ҳар омини зи раби Алъоламин

صد اجابت بهر هر آمین ز رب العالمین