Бархон лоҷуварди дарин турфаи хонақоҳ

برخوان لاجورد درین طرفه خانقاه

Аз баҳри шому чошт ду қурсанд меҳру моҳ

از بهر شام و چاشت دو قرصند مهر و ماه

Баҳри қудуми содиру вориди алии алдўом

بهر قدوم صادر و وارد علی الدوام

Аз дар ниҳодаи панҷарааш чашмҳо ба роҳ

از در نهاده پنجره اش چشمها به راه

Бар рӯй зоирони зи карами тоқҳош ро

بر روی زایران ز کرم طاقهاش را

Абрӯи кушодаи пушти тавозуъ буд ду тоа

ابرو گشاده پشت تواضع بود دو تاه

Ҷое кашид гунбад ӯ сиркаи сохт чарх

جایی کشید گنبد او سرکه ساخت چرخ

Аз гӯии зарнигори хӯриши ткмаҳи кулоҳ

از گوی زرنگار خورش تکمه کلاه

Қоим ба ҷойгоҳ хушаст ин баннои хайр

قایم به جایگاه خوش است این بنای خیر

Хайрии чунин набӯдаи ҳҳонро ба ҷойгоҳ

خیری چنین نبوده حهان را به جایگاه

Зинсон ки об лутф чакад зобри сақф ӯ

زینسان که آب لطف چکد زابر سقف او

Аз сангфараш ӯ чаҳ аҷабгар дамади гиёҳ

از سنگفرش او چه عجب گر دمد گیاه

Рӯй бурун ӯу даруни ҳам чу бенгарӣ

روی برون او و درون هم چو بنگری

Чун рӯй дӯстонаст фараҳбахшу ғуссаи коҳ

چون روی دوستانست فرحبخش و غصه کاه

Ҳар шоми чархи азрақи як чашми кўзи пушт

هر شام چرخ ازرق یک چشم کوز پشت

Косаи тиҳӣ ба матбах ӯ мекунад нигоҳ

کاسه تهی به مطبخ او می کند نگاه

Нўхиз шоҳидӣаст ки дорад ба фарқи сар

نوخیز شاهدیست که دارد به فرق سر

Печони зи дӯди матбахи худ кокули сиёҳ

پیچان ز دود مطبخ خود کاکل سیاه

Тавфиқи ҳақи паноҳ карӣмӣ сазад ки ёфт

توفیق حق پناه کریمی سزد که یافت

Аз баҳр бе паноҳони тавфиқи ин паноҳ

از بهر بی پناهان توفیق این پناه

Бошад дуои давлат ӯ вирди содиқон

باشد دعای دولت او ورد صادقان

Бар сидқи ин ҳадис буд субҳдами гувоҳ

بر صدق این حدیث بود صبحدم گواه

Бодои чунон баланд ки дар чашми ҳимматаш

بادا چنان بلند که در چشم همتش

Ояд ҳақири маснади ъзўи сарири ҷоҳ

آید حقیر مسند عزو سریر جاه