Рухшандаи ҷурми хур ки бар ин сабз торам аст
رخشنده جرم خور که بر این سبز طارم است
Қандили гўрхонаҳи шоҳон олам аст
قندیل گورخانه شاهان عالم است
Карданд равшанони фалакро кабӯди пӯш
کردند روشنان فلک را کبود پوش
Яъне ки ин сарочаи арбоб мотам аст
یعنی که این سراچه ارباب ماتم است
Сахтаст бори фурқати озодагони даҳр
سخت است بار فرقت آزادگان دهر
Оре ба ҳарза нест ки пушти фалак хам аст
آری به هرزه نیست که پشت فلک خم است
Эмини мзии зи захм ки ин пари ситораи чарх
ایمن مزی ز زخم که این پر ستاره چرخ
Пиромни ту ҳалқа зада мор арқм аст
پیرامن تو حلقه زده مار ارقم است
Гирад қарор дар раҳми хоки оқибат
گیرد قرار در رحم خاک عاقبت
Ҳар нутфае ки омада аз сулб одам аст
هر نطفه ای که آمده از صلب آدم است
Кохи фалак параст зи зикри гузаштагон
کاخ فلک پر است ز ذکر گذشتگان
Лекин касе ки гӯш кунад ин садо кам аст
لیکن کسی که گوش کند این صدا کم است
Бигушоӣ гӯши ҳуш ки ин таштро танин
بگشای گوش هوش که این طشت را طنین
Овозаи Сикандару афсона ҷам аст
آوازه سکندر و افسانه جم است
Муҳками асоси қасри маишат чаҳ суд чун
محکم اساس قصر معیشت چه سود چون
Бунёди кохи умри гиромӣ на муҳкам аст
بنیاد کاخ عمر گرامی نه محکم است
Зини як ду рӯзаи давлат аз оғози умри хеш
زین یک دو روزه دولت از آغاز عمر خویش
Хуррам машав ки оқибати кор мубҳам аст
خرم مشو که عاقبت کار مبهم است
Баси тоза ватараст риёзи амл вале
بس تازه وتر است ریاض امل ولی
Бодаши ҳамаи сумуму зулолаши ҳама сам аст
بادش همه سموم و زلالش همه سم است
Дар ҳизи замонаи зи шодии нишони мҷўӣ
در حیز زمانه ز شادی نشان مجوی
Чизе ки вофираст дарин тангно ғам аст
چیزی که وافر است درین تنگنا غم است
Хӯн диласт баҳраи мо чун шафақи мудом
خون دل است بهره ما چون شفق مدام
Зини ҷоми лоҷувард ки давраш дамодам аст
زین جام لاجورد که دورش دمادم است
Бар ташнагони водии каъбаи сети навҳа гар
بر تشنگان وادی کعبه ست نوحه گر
Грдўнчаҳҳо ки замзамаи зани гирд замзам аст
گردونچه ها که زمزمه زن گرد زمزم است
Дасти карами гшо ки зи кунҷи Фромшӣ
دست کرم گشا که ز کنج فرامشی
Дасти кушодаи пардаи каши ном ҳотам аст
دست گشاده پرده کش نام حاتم است
Ҳар каси баландтар , фиканд охираши бтар
هر کس بلندتر، فکند آخرش بتر
Гардун ки пояи пояи намӯдор силам аст
گردون که پایه پایه نمودار سلم است
Баси кас ки буд хотами султоняш ба даст
بس کس که بود خاتم سلطانیش به دست
Монда ба зери санг дар акнӯн чу хотам аст
مانده به زیر سنگ در اکنون چو خاتم است
Бигурез аз кашокаши ин золи кўзи пушт
بگریز از کشاکش این زال کوز پشت
Зеро ки ин камон на ба бозуӣ рустам аст
زیرا که این کمان نه به بازوی رستم است
Доно ки дид додани ҷонро халоси хеш
دانا که دید دادن جان را خلاص خویش
Доими дилаши з омадани марг хуррам аст
دایم دلش ز آمدن مرگ خرم است
Нодон ки аз ҳақиқати он огаҳӣ наёфт
نادان که از حقیقت آن آگهی نیافت
Пайвастаи синаи пари ?иламу дидаи пар нам аст
پیوسته سینه پر الم و دیده پر نم است
Аз мондагон ба зери фалаки хуй боз кун
از ماندگان به زیر فلک خوی باز کن
Баҳҷати сарои инси буруни зин мхим аст
بهجت سرای انس برون زین مخیم است
Тадбири кори хеш кӣ ояд зи одамӣ
تدبیر کار خویش کی آید ز آدمی
Бечораи мубталои қазоҳои мубрам аст
بیچاره مبتلای قضاهای مبرم است
Фардоӣ ӯ мувофиқ дай хоҳад аўФтод
فردای او موافق دی خواهد اوفتاد
Унвони мотохр ӯ мо тақаддум аст
عنوان ماتاخر او ما تقدم است
Хоҳии сафои синаи Фрўшўии лавҳи дил
خواهی صفای سینه فروشوی لوح دل
Зон нақшҳо ки бар рухи динор ва дарҳам аст
زان نقشها که بر رخ دینار و درهم است
Майдони малику моли аҷаби танг арса аст
میدان ملک و مال عجب تنگ عرصه است
Ҷустани буруни зи танагӣ ӯ кор адҳам аст
جستن برون ز تنگی او کار ادهم است
Хоҷа ба садри маҷлису муфлиси фурӯд ӯ
خواجه به صدر مجلس و مفلس فرود او
Ин вазъи бозгўнаҳ ба олам мусаллам аст
این وضع بازگونه به عالم مسلم است
Бошад ба фарқашони рақами ҳарфи хо ва мем
باشد به فرقشان رقم حرف خا و میم
Яъне ки он мؤхр омад ва ин мақдам аст
یعنی که آن مؤخر آمد و این مقدم است
Ҷомии шиори шеъри ту фархундаи хлътист
جامی شعار شعر تو فرخنده خلعتیست
Каз соҳирии мтрз аз эъҷоз муаллим аст
کز ساحری مطرز از اعجاز معلم است
Дӯшизаи исти фикри ту каз нафхи рӯҳи қудс
دوشیزه ایست فکر تو کز نفخ روح قدس
Марями сифат ба зодани исо макрам аст
مریم صفت به زادن عیسی مکرم است
Он зодаро чу парда дилҳо шавад қмот
آن زاده را چو پرده دلها شود قماط
Нақши қмот « злки исои ибни Марям » аст
نقش قماط «ذلک عیسی ابن مریم » است
Аз шеъри рӯбаҳ фақр кун акнӯн ки теғи фақр
از شعر روبه فقر کن اکنون که تیغ فقر
Бар захми хӯрдаи тамаъу ҳирс марҳам аст
بر زخم خورده طمع و حرص مرهم است
Ғарра машав ба илм ки напазирад инфикок
غره مشو به علم که نپذیرد انفکاک
Ҳарфӣ ки дар ҷблтт аз ҷаҳл мдғм аст
حرفی که در جبلتت از جهل مدغم است
Гардун надӯхт халъати илмӣ ба қади кас
گردون ندوخت خلعت علمی به قد کس
Конро тарози зайл на « валлоҳи аълам » аст
کان را طراز ذیل نه «والله اعلم » است