Он таркмони писар ки дили мо нишон ӯст

آن ترکمان پسر که دل ما نشان اوست

Зобрўу ғамзаи тири бало бар камон ӯст

زابرو و غمزه تیر بلا بر کمان اوست

Соҳибдилон ба роҳи вафо хок гашта анд

صاحبدلان به راه وفا خاک گشته اند

Гӯ хуш барон ки Рахши ҷафои зер рон ӯст

گو خوش بران که رخش جفا زیر ران اوست

Мо дар миёни ғусса чу мўиим азон камар

ما در میان غصه چو موییم ازان کمر

Хуши он ки даст карда камар дар миён ӯст

خوش آن که دست کرده کمر در میان اوست

Домани кашон чу гул ба сари сабза то гузашт

دامن کشان چو گل به سر سبزه تا گذشت

Дастони булбулони чаман достон ӯст

دستان بلبلان چمن داستان اوست

То баҳра манд шуд зи каф ӯ Аннан ба рух

تا بهره مند شد ز کف او عنان به رخ

Хӯнами дўоли бастаи зи рашк Аннан ӯст

خونم دوال بسته ز رشک عنان اوست

Бошад чу ҷоми дидаи пар аз ашки ҳасратам

باشد چو جام دیده پر از اشک حسرتم

То дидаам ки ҷоми даҳон бар даҳон ӯст

تا دیده ام که جام دهان بر دهان اوست

Як ҷома нест бар тани ҷомии зи ғами дуруст

یک جامه نیست بر تن جامی ز غم درست

Ҷуз хушк гашта пӯст ки бар устихон ӯст

جز خشک گشته پوست که بر استخوان اوست