Бирафт ёру маро дар фироқ хеш гузошт

برفت یار و مرا در فراق خویش گذاشت

Даруни фигору ҷгрчоку сина риш гузошт

درون فگار و جگرچاک و سینه ریش گذاشت

Надонам аз ғами ҳиҷраши паноҳ бо ки барам

ندانم از غم هجرش پناه با که برم

Чу ишқ ӯ на марои ошно на хеш гузошт

چو عشق او نه مرا آشنا نه خویش گذاشت

Ҳазор қофилаи ошиқи рӯонаш аз пасу пеш

هزار قافله عاشق روانش از پس و پیش

Марои зи мавкиби хосон на пас на пеш гузошт

مرا ز موکب خاصان نه پس نه پیش گذاشت

зи бахти худ чаҳ умедам буд чунин ки маро

ز بخت خود چه امیدم بود چنین که مرا

Ба ёр арбада кӯш ситеза кеш гузошт

به یار عربده کوش ستیزه کیش گذاشت

Гузошт баҳри ҳамаи ошиқони басии ғаму дард

گذاشت بهر همه عاشقان بسی غم و درد

Вале насиби ман бенасиб беш гузошт

ولی نصیب من بی نصیب بیش گذاشت

Хуши он табиб ки нешаши зи риши дил чу кашид

خوش آن طبیب که نیشش ز ریش دل چو کشید

Барои марҳами он порае з неш гузошт

برای مرهم آن پاره ای ز نیش گذاشت

Гирифт гиряи ҷомӣ бар ӯ чу Омуи роҳ

گرفت گریه جامی بر او چو آمو راه

Чу кард азми Самарқанди вдр ҳаряш гузошт

چو کرد عزم سمرقند ودر هریش گذاشت