Ҳануз як гули ту аз ҳазор нашукуфта сет

هنوز یک گل تو از هزار نشکفته ست

Ба боғи ишқ чу булбули ҳазорат ошуфтаи сет

به باغ عشق چو بلبل هزارت آشفته ست

Қабои танги кушодии зи перҳани ҳаргиз

قبای تنگ گشادی ز پیرهن هرگز

Ба лутфи ту гулӣ аз боғ ҳасан нашукуфта сет

به لطف تو گلی از باغ حسن نشکفته ست

Даҳони хомаши ту гўҳристи носуфта

دهان خامش تو گوهریست ناسفته

Зиҳии латофати табъӣ ки ин гуҳари суфтаи сет

زهی لطافت طبعی که این گهر سفته ست

Куҷои зи меҳнат бе хобем хабар ёбад

کجا ز محنت بی خوابیم خبر یابد

Касе каз аввали шаб то дами саҳари хуфтаи сет

کسی کز اول شب تا دم سحر خفته ست

Дилами нишемани ғайр аз хаёли ту хаҷалам

دلم نشیمن غیر از خیال تو خجلم

Ки миҳмон азизасту хонаи норафтаи сет

که میهمان عزیز است و خانه نارفته ست

Сиришкам аз мижаи берун ба хӯн ва хок афтод

سرشکم از مژه بیرون به خون و خاک افتاد

Бад-ӣн сазост балии ҳаркии рози наҳуфтаи сет

بدین سزاست بلی هرکه راز نهفته ست

Чарост мояи шӯридаи хотирии ин шеър

چراست مایه شوریده خاطری این شعر

Агар на ҷомии шӯрида хотираш гуфта сет

اگر نه جامی شوریده خاطرش گفته ست