Номи худро ошиқ содиқ кунам сӯяти савод

نام خود را عاشق صادق کنم سویت سواد

То чу хуонеи нома рӯят бингарам аз чашми сод

تا چو خوانی نامه رویت بنگرم از چشم صاد

Эътиқоди ҳасани хўбонми зи меҳр рӯй туаст

اعتقاد حسن خوبانم ز مهر روی توست

Лоҷарам дар шаҳри машҳурам ба ҳасани эътиқод

لاجرم در شهر مشهورم به حسن اعتقاد

Нест мақсӯд аз сулӯки ман дар атвори вуҷӯд

نیست مقصود از سلوک من در اطوار وجود

Ҷузи ризои хотират ҷустани зи мбдоء то маъод

جز رضای خاطرت جستن ز مبداء تا معاد

Гар хаданги биўФоиӣ май кашии Фҳўолғрз

گر خدنگ بیوفایی می کشی فهوالغرض

Врбаҳи теғи ноМуродӣ май кашии Фҳўолмрод

وربه تیغ نامرادی می کشی فهوالمراد

Гуфтае дар ҷуст ва ҷӯям ин ҳама таъҷил чист

گفته ای در جست و جویم این همه تعجیل چیست

Чун кунам бар умр чандоне надорам эътимод

چون کنم بر عمر چندانی ندارم اعتماد

Ҳафт байтӣҳои ҷомӣ чун ба Ширози аўФтод

هفت بیتیهای جامی چون به شیراز اوفتاد

Хонд ҳофиз дар мазори саъдяш « сбъои шаддод »

خواند حافظ در مزار سعدیش «سبعا شداد»

Ёфт дар Кирмони лақаби рашки Ирам зон кас ки сохт

یافت در کرمان لقب رشک ارم زان کس که ساخت

Кохи абёти тахаллус чун « Ирами зоти алъмод »

کاخ ابیات تخلص چون «ارم ذات العماد»