Дӯш дар ҳалқаи зулфи ту дилам ҷо ме кард

دوش در حلقه زلف تو دلم جا می‌کرد

Ҳрдм аз ҳар шикани он гиреҳӣ вомӣ кард

هردم از هر شکن آن گرهی وامی‌کرد

Ҳар гиреҳро ки аз он ҳалқа кушодӣ ме дод

هر گره را که از آن حلقه گشادی می‌داد

Партави дигар аз он рӯй тамошо ме кард

پرتو دیگر از آن روی تماشا می‌کرد

Чашмаш аз нури ҷамоли ту ҷилое ме ёфт

چشمش از نور جمال تو جلایی می‌یافت

Ҷилвае хубтар аз пеш таманно ме кард

جلوه‌ای خوب‌تر از پیش تمنا می‌کرد

Дар мазоҳир ки тилисмот ҳаким азаланд

در مظاهر که طلسمات حکیم ازلند

Талаби ганҷи гарони моя асмо ме кард

طلب گنج گران‌مایه اسما می‌کرد

Чун аз он ганҷи гуҳари баҳраи худ барме дошт

چون از آن گنج گهر بهره خود برمی‌داشت

Рӯй тавҳид дар афрод мсмӣ ме кард

روی توحید در افراد مسمی می‌کرد

Тезбин гашта ҳамаи айн ҳақиқат ме дид

تیزبین گشته همه عین حقیقت می‌دید

Ҳарчӣ умрӣ ба ваии ?има ба ман ва мо ме кард

هرچه عمری به وی ایما به من و ما می‌کرد

Ҳар ҳикоят ки дарин масаъла ҷомӣ ме гуфт

هر حکایت که درین مسئله جامی می‌گفت

Нуктае буд ки рӯҳи алқудс имло ме кард

نکته‌ای بود که روح‌القدس املا می‌کرد