Ба тарафи боғи аҷаб дилкашаст сояи бед

به طرف باغ عجب دلکش است سایه بید

Ки лмъаҳ лмъаҳ дурахшад азон миёни хуршед

که لمعه لمعه درخشد ازان میان خورشید

Зананд чашмакати он лмъаҳҳо зи ҷунбиши бод

زنند چشمکت آن لمعه ها ز جنبش باد

Ки хези дидаи ибрати гшо ба лола ва хед

که خیز دیده عبرت گشا به لاله و خید

Ба лолаи байн ки чаҳ сони доғ бар ҷигар дорад

به لاله بین که چه سان داغ بر جگر دارد

Ки нест соғари ъушрат ба даст ӯ ҷовид

که نیست ساغر عشرت به دست او جاوید

Ба хед байн ки фиканда пилос мотами хеш

به خید بین که فکنده پلاس ماتم خویش

Ки хоҳадаш ба хазони тай шудани бисоти умед

که خواهدش به خزان طی شدن بساط امید

зи тоҷи наргису тахти гулам ба ёд омад

ز تاج نرگس و تخت گلم به یاد آمد

Заволи афсари парвизу маснади ҷамшед

زوال افسر پرویز و مسند جمشید

Навой мурғи хазон дида чист мавсими гул

نوای مرغ خزان دیده چیست موسم گل

Диҳад ба васли пас аз меҳнати фироқи навид

دهد به وصل پس از محنت فراق نوید

Кунед ёди зи ҷовиди фурқатӣ ки марост

کنید یاد ز جاوید فرقتی که مراست

Худоиро чу навой навид ӯ шунавед

خدای را چو نوای نوید او شنوید

Хушаст сӯрату маънӣ ба вифқи якдигар

خوش است صورت و معنی به وفق یکدیگر

Чу номаи ту сияҳ шуд чаҳ суди ҷомаи сифед

چو نامه تو سیه شد چه سود جامه سفید

Срири калаки ту ҷомӣ агар ба чарх расад

صریر کلک تو جامی اگر به چرخ رسد

зи рашки мзмри худ бар замин занад ноҳид

ز رشک مزمر خود بر زمین زند ناهید