Ба он болоу рух бар ҳар замини кон нозанин пуед

به آن بالا و رخ بر هر زمین کان نازنین پوید

Сазад каз соя ӯ сарви хезади ёсамини равед

سزد کز سایه او سرو خیزد یاسمین روید

Кунам аз пардаҳои дидау дили фарши роҳ ӯ

کنم از پرده های دیده و دل فرش راه او

Дареғ ояд марои кони пои нозук бар замин пуед

دریغ آید مرا کان پای نازک بر زمین پوید

Лабаши бодаи сет агар талхӣ кунад аз вай чаҳ озорам

لبش باده ست اگر تلخی کند از وی چه آزارم

Зиҳии нодон касе каз бодаи таъм ангабин ҷӯяд

زهی نادان کسی کز باده طعم انگبین جوید

Танами з андӯҳ шуд чун мӯии чанги мӯягар гўто

تنم ز اندوه شد چون موی چنگ مویه گر گوتا

Кушояди мӯӣ ва бар ҳоли ман андӯҳгин мӯед

گشاید موی و بر حال من اندوهگین موید

На ҳар саҷда ки ҷуз дар қиблаи рӯйиши баради обид

نه هر سجده که جز در قبله رویش برد عابد

Чу бинад абрӯяшро аз хуии хиҷлат ҷабин шавед

چو بیند ابرویش را از خوی خجلت جبین شوید

Машом ҷон шуд андари чини зулф ӯ бдонсони хуш

مشام جان شد اندر چین زلف او بدانسان خوش

Ки дарди саркашадгар нофаи оҳӯӣ чин бӯед

که درد سرکشد گر نافه آهوی چین بوید

Мғнӣ чун кунад бар назми ҷомии сози чанги худ

مغنی چون کند بر نظم جامی ساز چنگ خود

зи базми равшанони ноҳид бар вай офарин гуяд

ز بزم روشنان ناهید بر وی آفرین گوید