намешавам зиндаи зи саракон нозанинам ме кашад

می‌شوم زنده ز سرکان نازنینم می‌کشد

намекашад бегонагонро низ инам ме кашад

می‌کشد بیگانگان را نیز اینم می‌کشد

Пеш ӯ чун саҷдаи орм аз лагадкӯби ҷафо

پیش او چون سجده آرم از لگدکوب جفا

То набинам дигараш равад дар заминам ме кашад

تا نبینم دیگرش رود در زمینم می‌کشد

намекунам гулгашти боғ аз шавқи қаду оризаш

می‌کنم گلگشت باغ از شوق قد و عارضش

Эътидоли сарву лутф ёсаминам ме кашад

اعتدال سرو و لطف یاسمینم می‌کشد

Дар хаёли он лаб аз худ гум шудаи ҷон май даҳум

در خیال آن لب از خود گم شده جان می‌دهم

Чун магаси ғарқа шуда дар ангабинам ме кашад

چون مگس غرقه شده در انگبینم می‌کشد

Нест давронро ба хўнризи ман мискини хаттӣ

نیست دوران را به خونریز من مسکین خطی

Гирди он рухи даври хат ънбринм ме кашад

گرد آن رخ دور خط عنبرینم می‌کشد

Гар набошад баҳраам зон соқу соид бок нест

گر نباشد بهره‌ام زان ساق و ساعد باک نیست

Ғайрати домону рашк остинам ме кашад

غیرت دامان و رشک آستینم می‌کشد

Ман ба меҳр ӯ хушами ҷомӣу кини ҳам ҳоким аст

من به مهر او خوشم جامی و کین هم حاکم است

Гар ба меҳрам май навозади вар ба кинам ме кашад

گر به مهرم می‌نوازد ور به کینم می‌کشد