Давр азон лаби ашки ман сурхасту чашмтар сифед

دور ازان لب اشک من سرخ است و چشم تر سفید

Кам фитад зинсони шароби лаълро соғари сифед

کم فتد زینسان شراب لعل را ساغر سفید

Гиряи доими сиёҳиро набард аз бахти ман

گریه دایم سیاهی را نبرد از بخت من

Зоғро бисёре борон насозад пари сифед

زاغ را بسیاری باران نسازد پر سفید

Бар банно гӯшт кашад зулфи сияҳи худро дароз

بر بنا گوشت کشد زلف سیه خود را دراز

Ҳамчуи ҳиндӯии бараҳнаи каш буд бистари сифед

همچو هندوی برهنه کش بود بستر سفید

Рехт аз абри таҷаллӣ рӯй ту борони нур

ریخت از ابر تجلی روی تو باران نور

Хонаи чашму диламро сохт бом ва дар сифед

خانه چشم و دلم را ساخت بام و در سفید

Сафҳае аз мусҳаф хӯбӣаст он рӯйу изор

صفحه ای از مصحف خوبیست آن روی و عذار

Як тараф аз ваии навиштаи як тарафи дигари сифед

یک طرف از وی نوشته یک طرف دیگر سفید

эй ки май пурсӣ зи роҳи каъбаи ишқами нишон

ای که می پرسی ز راه کعبه عشقم نشان

зи устихон куштагон роҳӣаст сартосари сифед

ز استخوان کشتگان راهیست سرتاسر سفید

Дар либоси хат ва коғаз гуфта ҷомӣ буд

در لباس خط و کاغذ گفته جامی بود

Нави арӯсии ҷома мишкӣн кардау чодари сифед

نو عروسی جامه مشکین کرده و چادر سفید