Чунин ки ҳасани ту арзи ҷамол ғайб кунад

چنین که حسن تو عرض جمال غیب کند

Хирад ба даъвии ишқи туам чаҳ айб кунад

خرد به دعوی عشق توام چه عیب کند

Агар на пардаи кушояд ба хандаи лаъли лабат

اگر نه پرده گشاید به خنده لعل لبت

Киро маҷол ки идроки сар ғайб кунад

که را مجال که ادراک سر غیب کند

Ба ҷайби чок азон покдл сазад чу кулем

به جیب چاک ازان پاکدل سزد چو کلیم

Ки нури ғайби тулӯъаши зи чок ҷайб кунад

که نور غیب طلوعش ز چاک جیب کند

Саводи фақр балоласт зулф бар рухи ту

سواد فقر بلال است زلف بر رخ تو

Ки пардаи дории нури дил сҳиб кунад

که پرده داری نور دل صهیب کند

Туе саҳифаи лориб дар шамоили ту

تویی صحیفه لاریب در شمایل تو

Биҷузи муониди давр аз яқин ки риб кунад

بجز معاند دور از یقین که ریب کند

Диҳад самари шаҷари Мӯсавии таҷаллии дӯст

دهد ثمر شجر موسوی تجلی دوست

Чу васли он шаҷар аз шуъба Шуайб кунад

چو وصل آن شجر از شعبه شعیب کند

Шаби шабоб талаф шуд ба хоби хуши ҷомӣ

شب شباب تلف شد به خواب خوش جامی

Касе талофии он чун ба субҳ шеб кунад

کسی تلافی آن چون به صبح شیب کند